Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Franciszka Liszta w Głogowie

szkoła muzyczna

Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Franciszka Liszta w Głogowie – zespół szkół muzycznych, który tworzą: Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia w Głogowie oraz Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia w Głogowie.

Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Franciszka Liszta w Głogowie
zespół szkół muzycznych
Państwo

 Polska

Miejscowość

Głogów

Adres

ul. Jedności Robotniczej 14
67-200 Głogów

Data założenia

1971

Patron

Franciszek Liszt

Dyrektor

mgr Agnieszka Berest

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Franciszka Liszta w Głogowie”
Ziemia51°39′48,6288″N 16°04′47,8762″E/51,663508 16,079966
Strona internetowa
Patron szkoły – popiersie Franciszka Liszta w Łazienkach Królewskich w Warszawie

Historia szkoły edytuj

Życie muzyczne w Głogowie rozpoczęło się w roku 1950, kiedy to powstało Społeczne Ognisko Muzyczne, przekształcone następnie w Państwowe Ognisko Muzyczne. W 1971 roku na jego bazie powstała Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia, powołana do życia na podstawie zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 16 września tamtego roku. Naukę rozpoczęło wówczas 120 uczniów, głównie w klasach fortepianu, akordeonu i skrzypiec.

Pierwszym dyrektorem szkoły, w latach 1971–1974, był mgr Edward Fechner. Mimo wielu trudności prestiż szkoły wzrastał, coraz więcej dzieci i młodzieży podejmowało naukę gry na instrumencie. We wrześniu 1974 roku stanowisko dyrektora szkoły objął mgr Kazimierz Walendzik. Dzięki jego staraniom szkoła otrzymała w 1976 roku budynek przy ulicy Słowiańskiej 13. Poszerzona została oferta edukacyjna dla mieszkańców miasta. Uczniowie mogli uczyć się gry na fortepianie, akordeonie, skrzypcach, trąbce, gitarze, puzonie, klarnecie, wiolonczeli i flecie. Młodzi muzycy brali udział w wielu konkursach i przeglądach oraz zdobywali na nich liczne nagrody i wyróżnienia.

Brak sali koncertowej utrudniał bardzo organizację imprez muzycznych. Wynajmowanie sali w Zamku Książąt Głogowskich, czy w Miejskim Ośrodku Kultury przysparzało wiele kłopotów technicznych. W 1980 roku dyrektor, Rada pedagogiczna i Związek Zawodowy Solidarność wystąpili z wnioskiem do władz miasta o zmianę lokalizacji szkoły i przydzielenie budynku przy ulicy Jedności Robotniczej 14. Po przeprowadzeniu remontu, przy finansowej pomocy Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Legnicy, 1 września 1984[1] roku nastąpiła inauguracja roku szkolnego w nowym obiekcie.

Szkoła doczekała się wreszcie sali koncertowej na 200 miejsc. Można było organizować koncerty i zapraszać znanych i uznanych muzyków z Polski i zagranicy. W murach szkoły koncertowali między innymi: Regina Smendzianka, Lidia Grychtołówna, Halina Czerny-Stefańska, Waldemar Malicki, Wadim Brodzki, Wanda Wiłkomirska i wielu innych[2].

Za swoją działalność Państwowa Szkoła Muzyczna odznaczona została medalem za zasługi dla miasta Głogowa, medalem za zasługi w rozwoju województwa legnickiego, Złotą odznakę honorową Zarządu Głównego Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i inwalidów oraz licznymi listami pochwalnymi i dyplomami.

Ukoronowaniem rozwoju szkolnictwa muzycznego w Głogowie było utworzenie Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia, która działa od 1 września 1985 roku. Uczęszczają do niej absolwenci szkoły I stopnia oraz z okolicznych miejscowości: Lubina, Nowej Soli, Wschowy i innych.

Aktualnie uczniowie uczą się w klasach fortepianu, fletu, klarnetu, trąbki, akordeonu, skrzypiec, wiolonczeli, gitary oraz saksofonu.

Remont szkoły edytuj

W okresie od lipca do grudnia 2017 roku przeprowadzono termomodernizację i remont budynku szkoły, co znacznie polepszyło warunki nauczania[3].

Przypisy edytuj

  1. Zarządzenie nr 29 Ministra Kultury i Sztuki z 29 lipca 1985 (pdf)
  2. Historia szkoły. [dostęp 2019-10-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-14)].
  3. Termomodernizacja państwowych placówek szkolnictwa artystycznego. Centrum Edukacji Artystycznej. [dostęp 2019-10-14].

Linki zewnętrzne edytuj