Łęki (powiat oświęcimski)

wieś w województwie małopolskim, powiecie oświęcimskim

Łękiwieś sołecka w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Kęty.

Artykuł 49°57′8″N 19°12′37″E
- błąd 39 m
WD 49°59'N, 19°16'E, 49°57'0.83"N, 19°12'35.17"E
- błąd 19511 m
Odległość 551 m
Łęki
wieś
Ilustracja
Centrum wsi koło szkoły
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat oświęcimski
Gmina Kęty
Liczba ludności (31 marca 2013) 1350
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 32-651
Tablice rejestracyjne KOS
SIMC 0057394
Położenie na mapie gminy Kęty
Mapa konturowa gminy Kęty, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Łęki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Łęki”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Łęki”
Położenie na mapie powiatu oświęcimskiego
Mapa konturowa powiatu oświęcimskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Łęki”
Ziemia49°57′08″N 19°12′37″E/49,952222 19,210278

Łęki liczą 1350 mieszkańców (stan na 31 marca 2013 roku). Sołectwo zajmuje 3,80 km kw. powierzchni.

HistoriaEdytuj

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana została w 1404. Z kolei w dokumencie sprzedaży księstwa oświęcimskiego Koronie Polskiej przez Jana IV oświęcimskiego wystawionym 21 lutego 1457 wystąpiła jako Lanky[1].

W 1564 roku wraz z całym księstwem oświęcimskim i zatorskim tereny te znajdowały się w granicach Korony Królestwa Polskiego w województwie krakowskim w powiecie śląskim. Była wsią królewska starostwa oświęcimskiego w powiecie śląskim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku[2]. Po unii lubelskiej w 1569 księstwo Oświęcimia i Zatora stało się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów w granicach, której pozostawało do I rozbioru Polski w 1772[3].

Po rozbiorach Polski wieś znalazła się w zaborze austriackim. W XIX wieku wymienia ją Słownik geograficzny Królestwa Polskiego jako miejscowość leżącą w powiecie bialskim w Królestwie Galicji i Lodomerii. Pod koniec XIX wieku w miejscowości mieszkało 681 osób wyznania rzymsko-katoliciego[4]. Wieś dzieliła się na dwie części dworską oraz wiejską. Największą własność w miejscowości miała hrabina Adela Borkowska, której posiadłość liczyła 123 morg roli, 29 morg łąk i ogrodów oraz 300 morg lasu. Zamieszkiwało w niej stale 58 osób. Druga część wiejska miała natomiast 408 morg roli, 29 łąk oraz 134 morg pastwisk i nieużytków. We wsi znajdowała się w tym czasie także jednoklasowa szkoła ludowa[4].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Rafał Prokop: Księstwa oświęcimskie i zatorskie wobec Korony Polskiej w latach 1438-1513. Dzieje polityczne. Kraków: PAU, 2002, s. 151. ISBN 978-8388857-31-7.
  2. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, s. 94.
  3. Jan Nepomucen Gątkowski: Rys dziejów księstwa oświęcimskiego i zatorskiego. Lwów: nakład autora, 1867, s. 8,12.
  4. a b Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. V, hasło "Łęki". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1884, s. 663. [dostęp 2018–06–26].

Linki zewnętrzneEdytuj

Zobacz teżEdytuj