Otwórz menu główne

Łazarz, imię świeckie Rostysław Szweć (ur. 22 kwietnia 1939 w Komarynie) – biskup Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Łazarz
Лазар
Rostysław Szweć
Ростислав Швець
Metropolita symferopolski i krymski
Ilustracja
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1939
Komaryn
Metropolita symferopolski i krymski
Okres sprawowania od 1992
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia symferopolska i krymska
Śluby zakonne 1 kwietnia 1980
Diakonat 5 marca 1972
Prezbiterat 12 marca 1972
Chirotonia biskupia 18 kwietnia 1980
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 kwietnia 1980
Miejscowość Kijów
Miejsce Sobór św. Włodzimierza
Konsekrator Filaret (Denysenko)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił jako posłusznik do skitu Św. Ducha podległego ławrze Poczajowskiej, następnie przeniósł się do monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach. W 1957 rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Mińsku, którą przerwał na okres 1958–1961 w celu odbycia zasadniczej służby wojskowej. W 1964 ukończył seminarium duchowne w Odessie, zaś cztery lata później – wyższe studia teologiczne w Leningradzkiej Akademii Duchownej[1].

5 marca 1972 został wyświęcony na diakona, zaś tydzień później – na kapłana. Służył w soborze św. Włodzimierza w Kijowie oraz w żeńskim monasterze Opieki Matki Bożej w tym samym mieście do 1978, gdy został skierowany do eparchii argentyńskiej i południowoamerykańskiej. Otrzymał wówczas godność protoprezbitera[1].

1 kwietnia 1980 złożył wieczyste śluby zakonne, 7 kwietnia tego samego roku otrzymał godność archimandryty. 18 kwietnia 1980 miała miejsce jego chirotonia na biskupa argentyńskiego i południowoamerykańskiego, w czasie której otrzymał również godność egzarchy Ameryki Środkowej i Południowej[1].

W 1985 otrzymał godność arcybiskupa i został przeniesiony do eparchii iwano-frankiwskiej. Jednak jeszcze w tym samym roku ponownie skierowano go do eparchii argentyńskiej, gdzie pozostawał przez kolejne cztery lata. W 1989 mianowany biskupem tarnopolskim i krzemienieckim, w 1991 odeskim i izmaelskim, w 1992 – symferopolskim i krymskim[1]. Na początku lat 90. XX wieku popierał dążenia metropolity kijowskiego Filareta do autokefalizacji Kościoła prawosławnego na Ukrainie, co stało się przyczyną jego usunięcia z eparchii odeskiej, której duchowieństwo masowo opowiadało się przeciwko tej koncepcji[2].

Od 2002 nosi tytuł metropolity. W 2012 mianowany stałym członkiem Świętego Synodu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego[3].

W czasie kryzysu krymskiego wzywał mieszkańców Krymu do spokoju i zachowania jedności[4].

30 lipca 2017 podczas uroczystości z okazji święta floty Federacji Rosyjskiej błogosławił na Krymie rosyjską Flotę Czarnomorską[5]. Dzień wcześniej jego podwładni duchowni udzielili błogosławieństwa także pracownikom jednego z utworzonych na Krymie oddziałów Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB)[6][5].

PrzypisyEdytuj


Poprzednik
Platon (Udowienko)
Biskup argentyński i południowoamerykański
1980 – 1985
Następca
Makary (Swystun)
Poprzednik
Makary (Swystun)
Biskup iwano-frankowski
1985
Następca
Makary (Swystun)
Poprzednik
Makary (Swystun)
Biskup argentyński i południowoamerykański
1985 – 1989
Następca
Marek (Petrowcy)
Poprzednik
Marek (Petrowcy)
Biskup tarnopolski
1989 – 1991
Następca
Sergiusz (Hensycki)
Poprzednik
Leoncjusz (Gudimow)
Biskup odeski
1991 – 1992
Następca
Agatangel (Sawwin)
Poprzednik
Bazyli (Złatolinski)
Biskup symferopolski i krymski
od 1992
Następca
Nadal sprawuje urząd