Łazarz IV Henckel von Donnersmarck

Łazarz IV Henckel von Donnersmarck (ur. 23 maja 1835 roku w Siemianowicach, zm. 18 grudnia 1914 roku we Wrocławiu) – właściciel ziemski, przemysłowiec, polityk[1].

Był drugim synem Hugona, głowy katolickiej linii Bytomsko-Siemianowickiej rodu, jednego z najbogatszych ludzi Niemiec. Po śmierci ojca w 1890 dał początek linii na Nakle i Ramułtowicach. W 1858 ożeniony z hrabiną Marią von Schweinitz und Krein. Był jednym z założycieli pruskiej Partii Centrum i honorowym rycerzem zakonu maltańskiego. W latach 1870-76 pełnił funkcję delegata w pruskiej Izbie Reprezentantów (niem. Preußisches Abgeordnetenhaus). Był także fundatorem wielu dzieł dobroczynnych i kościelnych, między innymi jednym ze znaczniejszych darczyńców budowy klasztoru i bazyliki franciszkanów w Panewnikach. Jego wkład upamiętnia jeden z tamtejszych witraży[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Heinrich Best: Biografie von Lazarus Graf-Comte Henckel von Donnersmarck.
  2. K. Prus: 25 lat panewnickiego klasztoru. Krótki zarys historyczny. Panewniki: klasztor oo. franciszkanów, 1933, s. 31.