Łobżenica

miasto w województwie wielkopolskim

Łobżenica (niem. Lobsens) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie pilskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łobżenica. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego.

Łobżenica
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Widok z wieży ciśnień (2015)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat pilski
Gmina Łobżenica
Data założenia przed 1398
Prawa miejskie przed 1438
Burmistrz Piotr Łosoś
Powierzchnia 3,25 km²
Wysokość 100 m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2977[1]
916,0 os./km²
Strefa numeracyjna +48 67
Kod pocztowy 89-310
Tablice rejestracyjne PP
Położenie na mapie gminy Łobżenica
Mapa konturowa gminy Łobżenica, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Łobżenica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Łobżenica”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Łobżenica”
Położenie na mapie powiatu pilskiego
Mapa konturowa powiatu pilskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Łobżenica”
Ziemia53°15′44,97″N 17°15′20,45″E/53,262492 17,255681
TERC (TERYT) 3019044
SIMC 0966984
Urząd miejski
ul. Sikorskiego 7
89-310 Łobżenica
Strona internetowa

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 3090 mieszkańców[2].

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1314 roku położone było w XVI wieku w województwie kaliskim[3].

PołożenieEdytuj

Łobżenica leży 12 km na północ od Wyrzyska, w Krajnie, na Pojezierzu Krajeńskim, nad rzeką Łobzonką. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 242 Wyrzysk-Więcbork oraz odbudowywana linia kolei wąskotorowej Białośliwie-Witosław ze stacją kolejową.

HistoriaEdytuj

Osobny artykuł: Łobżenica Nowe Miasto.
 
Widok miasta znad rz. Łobżanki (1974)

Nieopodal Łobżenicy, czasów głęboko pogańskich, sięga swym rodowodem rytualny krąg będący ośrodkiem kultu Swarożyca. Znajdował się on w dębowym gaju (zwanym wówczas „Gajem na górce”, lub prosto: „Górką”) będącym częścią wielkiej Puszczy Krajeńskiej. Tradycja określa istnienie osady już w XII wieku, chociaż pierwsza wzmianka historyczna o Łobżenicy pochodzi z 1398 roku. Przed 1438 rokiem otrzymała prawa miejskie, była miastem prywatnym. W latach 1431 i 1457 Krzyżacy zniszczyli Łobżenicę. Dzięki rozwojowi handlu miasto bogaciło się i rozbudowywało, tak że w XVI wieku stało się największym miastem Krajny. Z 1507 roku pochodzi pierwsze świadectwo istnienia osiedla żydowskiego w Łobżenicy[4].W 1606 roku osiedlili się w Łobżenicy kupcy szkoccy, którzy utworzyli tzw. Nowe Miasto, zwane wówczas Małym Gdańskiem. W latach 1612-1630 istniała w Łobżenicy prywatna mennica, w której bito drobne monety miedziane tzw. Denary Krotoskich, oznaczone herbem Bróg. Później bito w Łobżenicy monety nielegalne, tzw. kwartniki łobżenickie. Pamiątką po mennicy są nazwy ulic w południowej części miasta: Złota, Srebrna, Mennicza. W połowie XVII wieku miasto nabyli Grudzińscy, zwolennicy reformacji, którzy stworzyli w Łobżenicy silny ośrodek protestancki. Ludność trudniła się rolnictwem i sukiennictwem. 6 maja 1768 r. pożar strawił łącznie 15 budynków w mieście. W XIX wieku, wraz z upadkiem sukiennictwa i pobudowaniem linii kolejowych omijających Łobżenicę, dalszy rozwój miasta uległ zahamowaniu. Po zakończeniu I wojny światowej Łobżenica znalazła się w granicach odrodzonej Rzeczypospolitej Polskiej. 1 września 1939 początek okupacji niemieckiej. Jesienią 1939 miejscowi Niemcy skupieni w tzw. Selbstschutzu zamordowali ok. 200 mieszkańców Łobżenicy i sąsiednich miejscowości[5]. Miasto zostało zajęte przez Armię Czerwoną w dniu 27 stycznia 1945.

GospodarkaEdytuj

Łobżenica jest zapleczem usługowym dla rolniczej okolicy. Znajduje się tu między innymi Chemiczno-Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy „Filofarm”, Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Łobżenicy oraz kilka mniejszych podmiotów gospodarczych.

Kultura i edukacjaEdytuj

SportEdytuj

W mieście, od 1946 roku, działa klub piłki nożnej Pogoń Łobżenica, który w swoim najlepszym okresie grał w IV lidze. W sezonie 2018/19 Pogoń występowała w lidze międzyokręgowej.

DemografiaEdytuj

  • Piramida wieku mieszkańców Łobżenicy w 2014 roku[1].


 

ZabytkiEdytuj

ZdjęciaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Łobżenica w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-12] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 105. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].
  3. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 179.
  4. Maurycy Horn, Najstarszy rejestr osiedli żydowskich w Polsce w 1507 r., w: Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego 1974, nr 3 (91), s. 15.
  5. Maria Wardzyńska: Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009. ​ISBN 978-83-7629-063-8​.

Linki zewnętrzneEdytuj