Ten artykuł dotyczy regionu historycznego. Zobacz też: miejscowość o tej nazwie.

Górne Łużyce[1] (niem. Oberlausitz, górnołuż. Hornja Łužica, dolnołuż. Górna Łužyca, łac. Lusatia Superior) – kraina historyczno-geograficzna w Niemczech (kraj związkowy Saksonia, częściowo Brandenburgia), część tego obszaru leżąca na zachód od rzeki Kwisy znajduje się na terytorium Polski (województwo dolnośląskie, kilka miejscowości w województwie lubuskim). Głównym miastem jest Budziszyn. Do XV wieku tereny te znane były jako Milsko, od zamieszkującego je plemienia słowiańskiego Milczan. Na tych ziemiach wykształcił się język górnołużycki.

Łużyce Górne
Milsko
Herb Górnych Łużyc
Herb Górnych Łużyc
Położenie Górnych Łużyc
Państwa  Niemcy,
 Polska
Stolica Budziszyn
Ważniejsze miasta Görlitz, Zgorzelec, Żytawa

Spis treści

KalendariumEdytuj

 
Mapa Górnych Łużyc, 1635

Miasta górnołużyckieEdytuj

nazwa
w j. polskim
nazwa
w j. górnołużyckim
nazwa
w j. niemieckim
populacja
(2014)
państwo jednostka administracyjna
1. Zgorzelec/Zgorzelice Zhorjelc Görlitz 54 193     Saksonia
2. Budziszyn Budyšin Bautzen 39 475     Saksonia
3. Wojrowice Wojerecy Hoyerswerda 33 825     Saksonia
4. Zgorzelec Zhorjelc Görlitz 31 716     Województwo dolnośląskie
5. Żytawa Žitawa Zittau 25 792     Saksonia
6. Lubań Lubań Lauban 21 788     Województwo dolnośląskie
7. Bogatynia Richnow Reichenau 18 385     Województwo dolnośląskie
8. Biała Woda Běła Woda Weißwasser 17 074     Saksonia
9. Lubij Lubij Löbau 15 288     Saksonia
10. Kamieniec Kamjenc Kamenz 15 158     Saksonia
11. Habracice-Gierałcice Habrachćicy-Nowe Jěžercy Ebersbach-Neugersdorf 12 713     Saksonia
12. Biskupice Biskopicy Bischofswerda 11 414     Saksonia
13. Niska Niska Niesky 9 526     Saksonia
14. Łuty Łuty Lauta 8 680     Saksonia
15. Połcznica Połčnica Pulsnitz 7 524     Saksonia

Wsie górnołużyckieEdytuj

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lech Leciejewicz: Słowianie zachodni. Z dziejów tworzenia się średniowiecznej Europy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, s. 234, 235. ISBN 83-04-02690-2.

BibliografiaEdytuj