Otwórz menu główne

Łubowo (województwo zachodniopomorskie)

wieś w województwie zachodniopomorskim

Łubowo (niem. Lubow[1]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Lubicko Wielkie (pow. 168 ha, głębokość 36,2 m, na jeziorze znajduje się wyspa Lubicka - ok. 25 ha)[2], w pasmie jezior Pojezierza Drawskiego (w promieniu kilkunastu km od wsi liczne zbiorniki jeziorne), przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia.

Łubowo
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat szczecinecki
Gmina Borne Sulinowo
Liczba ludności  1300
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 78-445
Tablice rejestracyjne ZSZ
SIMC 0311585
Położenie na mapie gminy Borne Sulinowo
Mapa lokalizacyjna gminy Borne Sulinowo
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szczecineckiego
Łubowo
Łubowo
Ziemia53°35′09,31″N 16°23′11,18″E/53,585919 16,386439

W latach 1946-54 siedziba gminy Łubowo.

HistoriaEdytuj

Pierwsze informacje o osadnictwie na terenach dzisiejszego Łubowa pochodzą z VI-V wieku p.n.e. Natrafiono tu również na znaleziska z epoki brązu. Tzw. "sosnowa górka", znajdująca się w pobliżu łubowskiego kąpieliska nad jeziorem Lubicko Wielkie, była miejscem kultu słowiańskich bóstw. W 1925 r. niemieccy rybacy wyłowili z jeziora słup kultowy przedstawiający Belbuka - opiekuńczego bożka osady. Na terenie Łubowa-Kolonii odkryto groby skrzynkowe - pozostałość kultury wschodnioeuropejskiej. Przez długi czas ziemie te znajdowały się pod władaniem zakonu templariuszy.

W 1668 Łubowo liczyło zaledwie 100 osób - duża część jego mieszkańców uciekła, zginęła lub została wypędzona w wyniku wojen, zarazy i pomorów. Funkcjonowało wówczas gospodarstwo sołtysa z 2 sołtysami, karczma, 5 wolnych gospodarstw, z dawnych 26 półgospodarstw zostało tylko 11, a z dawnych 6 zagród wyrobników pozostało 5. Gospodarstwa były wyniszczone, a uprawy ograniczone do minimum z powodu braku pracowników, zwierząt pociągowych i ziarna na zasiew. Folwark posiadał tylko 14 sztuk bydła (wcześniej stan wynosił ponad 100 zwierząt), 9 świń (dawniej ponad 50) i 249 owiec z wcześniejszego stada liczącego 500–1000 zwierząt[3].

Miejscowość została zajęta przez oddziały Armii Czerwonej 3 marca 1945. 20 maja 1945 w Łubowie utworzono gminę, w której skład weszło 26 miejscowości położonych w 12 sołectwach[3].

Obecnie miejscowość liczy ok. 1300 mieszkańców. W Łubowie znajduje się Zespół Szkół (szkoła podstawowa i gimnazjum), Zakład Przemysłu Drzewnego i Ośrodek Zdrowia.

Rozbudowuje się baza turystyczna - rozwijają się gospodarstwa agroturystyczne, powstają pola namiotowe z dostępem do wody pitnej.

W Łubowie znajduje się również neoromański kościół z 1734 r., przebudowany w 1863 r., z późnogotyckim tryptykiem z końca XV w. względnie ok. 1510 r. Figury w środkowej części przedstawiają NMP w otoczeniu świętych (Jakuba i Antoniego), skrzydła natomiast zawierają rzeźby 12 innych świętych. Po kradzieży w 1994 roku tryptyk został poddany renowacji. Parafii Wniebowzięcia NMP podlega pięć kościołów filialnych.

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 181 ​ISBN 83-217-2292-X
  3. a b Monografia wsi Łubowo, gmina Borne Sulinowo, woj. zachodniopomorskie

BibliografiaEdytuj

  • K. Donorowicz, "Dzieje ziemi Łubowskiej" Toruń 2004.
  • A. Czernik, "Dzieje ziemi szczecineckiej" Poznań 1970.

Zobacz teżEdytuj