Otwórz menu główne

Łuszczycowe zapalenie stawów, ŁZS – zapalne schorzenie stawów występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony (co odróżnia je od reumatoidalnego zapalenia stawów). W przebiegu choroby we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny.

Łuszczycowe zapalenie stawów
arthropatia psoriatica
Ciężka postać łuszczycowego zapalenia stawów
Ciężka postać łuszczycowego zapalenia stawów
ICD-10 L40.5
Łuszczyca stawowa
ICD-10 M07.0
Łuszczycowa artropatia z dominującymi zmianami w stawach międzypaliczkowych dalszych
ICD-10 M07.1
Łuszczycowe okaleczające zapalenie stawów
ICD-10 M07.2
Łuszczycowa spondyloartropatia
ICD-10 M07.3
Inne łuszczycowe artropatie
ICD-10 M09.0
Młodzieńcze zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy

Jako pierwszy opisał je Pierre Bazin w 1860; szczegółowo uczynił to Charles Bourdillon w 1888. W 1964 Amerykańskie Towarzystwo Reumatologiczne uznało je za oddzielną jednostkę chorobową.

Objawy i przebiegEdytuj

  • zapalenie stawów międzypaliczkowych (bliższych i dalszych)
  • zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych
  • zapalenie stawów kręgosłupa
  • zapalenie stawów nadgarstkowych (rzadko)
  • zapalenie stawów śródstopno-paliczkowych (rzadko)
  • entezopatia, zapalenie przyczepów ścięgien
  • zapalenie palców (dactylitis)
  • zmiany skórne
  • zmiany paznokciowe
  • zmiany pozastawowe

Postacie kliniczneEdytuj

Wyróżniono pięć typów ŁZS:

  1. asymetryczna postać nielicznostawowa
  2. postać osiowa
  3. symetryczna postać wielostawowa przypominająca RZS
  4. artropatia paliczków dystalnych
  5. arthritis mutilans

RóżnicowanieEdytuj

LeczenieEdytuj

W terapii zastosowanie znajdują najczęściej niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz dostawowe iniekcje kortykosteroidów. W ciężej przebiegających przypadkach, gdy choroba dotyka większej liczby stawów, konieczna bywa immunosupresja, najczęściej z użyciem metotreksatu skojarzonego z cyklosporyną. Zarejestrowane też zostały następujące leki biologiczne: infliksymab, adalimumab, etanercept[2]. Prowadzi się badania kliniczne nad innymi lekami biologicznymi, między innymi ustekinumabem (firma Centocor[3]).

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne, tom II. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 1711-15. ISBN 83-7430-069-8.
  2. Rheumatology Information: Therapeutics for Psoriatic Arthritis (ang.). Strona FDA. [dostęp 2010-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. NCT01077362: A Study of the Safety and Efficacy of Ustekinumab in Patients With Psoriatic Arthritis, ClinicalTrials.gov (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Marek Brzosko: Reumatologia kliniczna. Szczecin: Wydawnictwo Pomorskiej Akademii Medycznej, 2007, s. 56–59. ISBN 978-83-89318-84-8.