Śląsk Świętochłowice (żużel)

KS Śląsk Świętochłowicepolski klub żużlowy ze Świętochłowic.

KS Śląsk Świętochłowice
Przydomek

Węże

Barwy

niebiesko-białe

Data założenia

1947 (sekcja motocyklowa)[1]

Debiut w najwyższej lidze

24 maja 1953

Data rozwiązania

1996[2]

Państwo

 Polska

Siedziba

Świętochłowice

Stadion

Stadion Skałka w Świętochłowicach

Stadion OSiR Skałka z lotu ptaka (2010)

Sekcja motocyklowa Śląska powstała w 1947 roku, jednak za początki żużla w Świętochłowicach uznaje się rok 1951, kiedy to oddano do użytku pierwszy tor żużlowy w mieście, tzw. Hasiok.

Po reorganizacji polskiego sportu, która miała miejsce na przełomie lat 40. i 50., działał w ramach Zrzeszenia „Stal”, jednak po „odwilży” powrócił do nazwy „Śląsk”.

W rozgrywkach ligowych na szczeblu centralnym brał udział w latach 1953–1996, przy czym początkowo jako centralna sekcja żużlowa Zrzeszenia „Stal”, której siedzibę przeniesiono z Ostrowa Wielkopolskiego. Powrót ligowego żużla do Świętochłowic, po rocznej przerwie, nastąpił w sezonie 1998, kiedy do rozgrywek przystąpiło TŻ Śląsk.

Historia

edytuj

Po wojnie w 1947 pod szyldem Śląska powstała prężnie działająca sekcja motocyklowa, która organizowała wyścigi uliczne. W 1949 roku decyzją władz zmieniono nazwy klubów w Polsce, powołując w ich miejsce tak zwane zrzeszenia. W Świętochłowicach klub, mający związki z Hutą Florian, zmieniono w Zrzeszenie Sportowe „Stal”[1]. Budowa toru żużlowego w Świętochłowicach została rozpoczęta w 1951 roku, przy udziale czynnego wówczas już zawodnika Roberta Nawrockiego, startującego w drużynie Budowlani Rybnik. Tor powstał w czynie społecznym na Narodowe Święto Odrodzenia Polski, tym samym został oddany do użytku 22 lipca 1951 roku. W tym okresie świętochłowiczanie mieli do dyspozycji dwa, przystosowane do wyścigów na torze, motocykle: NSU i Rudge AJS, zaś zawodników było czterech – Nawrocki, Zygfryd Makuła, Roman Staneczko i Klima.

W 1953 roku drużyna się rozwinęła z przeniesienia z Ostrowa Wielkopolskiego Centralnej Sekcji Żużlowej „Stal” i wystartowała w lidze. Do drużyny doszli tacy zawodnicy jak: Franciszek Haduła, Fietko i Romuald Iżewski z Rzeszowa, później dołączyli również Wiśniewski, Marian Kaiser i Stanisław Rurarz. Zmagania na torze oglądało już wtedy regularnie kilka tysięcy kibiców. Żużlowcy Śląska czterokrotnie wywalczyli mistrzostwo wśród drugoligowców, a wicemistrzostwo Polski w ekstraklasie w 1969, 1970 i 1973 roku było ich największym sukcesem.

Zawodnicy Śląska notowali również sukcesy w rywalizacji indywidualnej. Paweł Waloszek w roku 1970 we Wrocławiu wywalczył tytuł indywidualnego wicemistrza świata za Ivanem Maugerem, kilkakrotnie z drużyną zdobył tytuł mistrza świata i Europy. Osiągnięcia zanotował też Jan Mucha, wielokrotny reprezentant kraju, zdobywca Złotego Kasku. W latach 80. oprócz Waloszka i Muchy, liderami Śląska byli też Jerzy Kochman oraz Krzysztof Zarzecki. Ostatnimi sukcesami żużlowców Śląska, było wywalczenie w 1983 roku drugiego miejsca w mistrzostwach Polski par klubowych oraz w 1984 roku awansu do I ligi.

Od lat 90. żużel w Świętochłowicach zaczął tracić na jakości. Po sezonie 1996 zdecydowano o zamknięciu sekcji motorowej KS „Śląsk”. Przed sezonem 1998 powołano do życia Towarzystwo Żużlowe „Śląsk”, które przed sezonem 2000 z przyczyn finansowych zastąpiło Stowarzyszenie Żużlowe „Śląsk”.

Sezony

edytuj
Sezon Rozgrywki ligowe Uwagi
Liga Miejsce
1953 I Liga 10/10
1954 Liga   10/10
1955 II II liga 5/7
1956 II liga (gr. „południe”) 1/8   2. miejsce w turnieju barażowym o awans
1957 I I liga 6/8
1958 I liga   8/8
1959 II II liga 8/8 Brak spadku – podjęto decyzję o likwidacji III ligi
1960 II liga 8/11
1961 II liga 5/11
1962 II liga   1/12
1963 I I liga 7/8 7/8
1964 I liga 7/8 Wygrane baraże o utrzymanie
1965 I liga 6/8 7/8
1966 I liga 7/8   Przegrane baraże o utrzymanie
1967 II II liga 1/10   1/10
1968 II liga 1/9
1969 I I liga   2/8
1970 I liga   2/8
1971 I liga 4/8
1972 I liga   3/8
1973 I liga   2/8
1974 I liga   8/8
1975 II II liga 3/8
1976 II liga 2/6 Przegrane baraże o awans
1977 II liga 2/7   Wygrane baraże o awans
1978 I I liga 9/10 Wygrane baraże o 9. miejsce w I lidze i utrzymanie[a]
1979 I liga   10/10
1980 II II liga 3/8
1981 II liga 6/7
1982 II liga 4/7
1983 II liga 3/8
1984 II liga   1/7
1985 I I liga   10/10
1986 II II liga 2/7 Przegrane baraże o awans
1987 II liga 5/7
1988 II liga 5/8
1989 II liga 4/8
1990 II liga 8/10
1991 II liga 10/12
1992 II liga 11/11
1993 II liga 10/10
1994 II liga 9/10
1995 II liga 9/10
1996 II liga 6/12
Poziom ligowy Liczba sezonów Sezony
I 17 1953–1954, 1957–1958, 1963–1966, 1969–1974, 1978–1979, 1985
II 27 1955–1956, 1959–1962, 1967–1968, 1975–1977, 1980–1984, 1986–1996

Osiągnięcia

edytuj

Krajowe

edytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników w rozgrywkach pod egidą PZM oraz GKSŻ.

Mistrzostwa Polski

edytuj

Drużynowe mistrzostwa Polski

Mistrzostwa Polski par klubowych

  • 2. miejsce (1): 1983

Indywidualne mistrzostwa Polski

Pozostałe

edytuj

Puchar Polskiego Związku Motorowego

Złoty Kask

Srebrny Kask

Brązowy Kask

Międzynarodowe

edytuj

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych (w zawodach drużynowych, par i indywidualnych) i zagranicznych (w zawodach indywidualnych) w rozgrywkach pod egidą FIM.

Mistrzostwa świata

edytuj

Drużynowe mistrzostwa świata

Indywidualne mistrzostwa świata

Zobacz też

edytuj
  1. GKSŻ podjęła decyzję o rozegraniu meczów barażowych wobec faktu uzyskania przez Śląsk Świętochłowice i Kolejarz Opole (10. miejsce w I lidze) identycznego bilansu punktów biegowych – -253.

Przypisy

edytuj
  1. a b Historia klubu. speedwaysw.pl. [dostęp 2023-02-04]. (pol.).
  2. Jak było, jak jest i jak będzie, czyli tęsknota za czarnym sportem. plus.dziennikzachodni.pl. [dostęp 2023-02-04]. (pol.).

Bibliografia

edytuj