Śpiące psy

Film Rogera Donaldsona (1977)

Śpiące psy (ang. Sleeping Dogs) – nowozelandzki film z 1977 roku w reżyserii Rogera Donaldsona, oparty na powieści Christiana K. Steada Smith's Dream z 1971 roku. Jest pierwszym fabularnym kolorowym filmem długometrażowym na taśmie 35 mm wyprodukowanym w Nowej Zelandii. Jest również filmem przełomowym dla kinematografii tego kraju, gdyż powstał po 11 latach przerwy w produkcji filmów i zapoczątkował powstawanie kolejnych produkcji[4]. Jego premiera miała miejsce w Wintergarden w Auckland 6 października 1977 roku[3].

Śpiące psy
Sleeping Dogs
Gatunek

thriller polityczny[1]
film akcji[2]

Data premiery

6 października 1977[3]

Kraj produkcji

Nowa Zelandia

Język

angielski

Czas trwania

107 minut

Reżyseria

Roger Donaldson

Scenariusz

Ian Mune
Arthur Baysting

Główne role

Sam Neill
Ian Mune
Warren Oates
Donna Akersten
Ian Watkin

Muzyka

Mathew Brown
David Calder
Murray Grindlay

Zdjęcia

Michael Seresin

Scenografia

Ian Mune
Roger Donaldson

Kostiumy

Lesley McLennan
Craig McLeod

Montaż

Ian John

Produkcja

Roger Donaldson

FabułaEdytuj

Sam Neill pojawia się w roli mężczyzny nazwiskiem Smith, który po rozpadzie małżeństwa z powodu zdrady żony udaje się na wyspę zamieszkaną przez Maorysów. Zostaje tam wzięty omyłkowo za terrorystę, który dokonał zamachu w pobliskiej miejscowości, i aresztowany. Udaje się mu uciec i dołączyć do partyzantów walczących o wolność z prawicowym reżimem. W kraju panuje chaos i demoralizacja, a siły rządowe próbują zaprowadzić porządek za wszelką cenę. Amerykanie wysyłają swoje wojsko, ale porucznik Willoughby (w tej roli Warren Oates) bardziej niż konfliktem zainteresowany jest kobietami i alkoholem. Smith, który liczył, że uda mu się wyplątać z uczestnictwa w wojnie domowej, ponownie zostaje w nią zaangażowany przez lidera buntowników Bullena (Ian Mune). Obaj toczą beznadziejną walkę z otaczającym ich wrogiem.

ObsadaEdytuj

Na podstawie Filmwebu[5].

O filmieEdytuj

Film był debiutem reżysera Rogera Donaldsona (wcześniej reżyserującego reklamy telewizyjne), a także aktora Sama Neilla. Jako pierwszy film w historii kina nowozelandzkiego trafił do szerokiej dystrybucji w Stanach Zjednoczonych. Nie został doceniony przez krytyków, ani nie zdobył nagród, obejrzało go jednak 250 tys. widzów w kinach Nowej Zelandii, nie licząc osób oglądających go w kolejnych latach[2][1][4]. Film cieszył się popularnością także w Związku Radzieckim[3]. Zarówno powieść, jaki i film, są przestrogą przed ekstremizmem oraz podkreślają obawy przed wojną, taką jak wojna wietnamska zakończona w 1975 roku[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Steven Jay Schneider, Ian Haydn Smith: 1001 filmów, które musisz zobaczyć. Poznań: Elipsa, 2015, s. 619. ISBN 978-83-245-9619-5.
  2. a b Helen Martin: Feature film – The 1970s film renaissance (ang.). Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. [dostęp 2017-06-10].
  3. a b c Red carpet rolled out for Sleeping Dogs (ang.). www.thebigidea.nz, 2007-10-05. [dostęp 2017-06-10].
  4. a b c Brian McDonnell: Sleeping Dogs. W: Geoff Mayer: The Cinema of Australia and New Zealand. Wallflower Press, 2007, s. 102-107. ISBN 978-1-904764-96-0. (ang.)
  5. Śpiące psy (1977). Filmweb. [dostęp 2017-06-10].

Linki zewnętrzneEdytuj