Śriwidźaja

Śriwidźajabuddyjskie, wyspiarskie królestwo, powstałe w VII wieku n.e. na Sumatrze. Swymi wpływami obejmowało znaczną część Jawy i innych wysp dzisiejszej Indonezji oraz Półwysep Malajski[1]. Źródłem bogactwa państwa było głównie pośrednictwo handlowe pomiędzy Chinami a Indiami. Królestwo było ważnym ośrodkiem kultury buddyjskiej w Azji Południowo-Wschodniej. Długi okres potęgi państwa przypadał na wieki od VIII do XII. Później nastąpił stopniowy upadek królestwa, które ostatecznie zostało podbite w 1377 roku przez imperium Majapahit[1]. Z czasem pamięć o samym państwie się zatarła wraz z islamizacją regionu i zanikiem buddyjskich wpływów na terenach Indonezji i Malezji. Ponowny wzrost zainteresowania historią Sriwidźaji nastąpił dopiero w XX wieku wraz z kolejnymi odkryciami archeologicznymi europejskich uczonych.

Imperium Śriwidźaja

PrzypisyEdytuj

  1. a b Śriwidżaja, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-05-03].