Świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne w Hiraizumi

Hiraizumi – świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne związane z buddyzmem Czystej Krainy (jap. 平泉―仏国土(浄土)を表す建築・庭園及び) – zespół pięciu stanowisk krajobrazowych i kulturowych w Japonii, w prefekturze Iwate. W 2011 obiekt został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1][2].

Hiraizumi – świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne związane z buddyzmem Czystej Krainy[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Mine Yakushido na terenie świątyni Chūson-ji
Państwo

 Japonia

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

II, VI

Numer ref.

1277rev

Region[b]

Azja i Pacyfik

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

2011
na 35. sesji

Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Hiraizumi – świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne związane z buddyzmem Czystej Krainy”
Ziemia39°00′04″N 141°06′28″E/39,001111 141,107778

Świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne w Hiraizumi, związane z buddyzmem Czystej Krainy, to 5 stanowisk, w tym święta góra Kinkeisan. Są to przede wszystkim budynki sakralne z XI i XII wieku, z czasów, kiedy Hiraizumi rywalizowało z Kioto jako główne centrum administracyjne północnej Japonii. Prowincja Hiraizumi była zdominowana przez buddyzm Czystej Krainy, który upowszechnił się w Japonii w VIII wieku. Ta szkoła buddyzmu głosiła odrodzenie ludzi po śmierci w Czystej Krainie. Połączenie sintoistycznego kultu przyrody z buddyzmem Czystej Krainy zaowocowało powstaniem unikalnej koncepcji projektowania ogrodów, charakterystycznej tylko dla Japonii (ogród japoński)[2].

Ogród przy świątyni Mōtsū-ji

Cztery ogrody przy świątyniach zostały zbudowane przez rodzinę Ōshū Fujiwara jako symboliczne wyobrażenia buddyjskiej Czystej Krainy i jako urzeczywistniona wizja raju. Znaczna część obszaru Hiraizumi została zniszczona w 1189, kiedy miasto utraciło swoją rangę polityczną i administracyjną. Cztery kompleksy świątynne z ogrodami symbolizującymi Czystą Krainę, związane ze świętą górą Kinkeisan, stanowią wyjątkowy przykład planowania i projektowania ogrodów, który wpłynął na styl ogrodów w całej Japonii[2].

Lista i opis stanowiskEdytuj

Nazwa Stanowisko Opis Obraz
Chūson-ji (jap. 中尊寺) Świątynia Założona w 850, spłonęła w 1337, odbudowana. Zmumifikowane ciała samuraja Fujiwara no Kiyohira i jego spadkobierców znajdują się w Konjikidō, Złotej Sali poświęconej Buddzie Amidzie (skarb narodowy). Świątynia jest Specjalnym Miejscem Historycznym.  
Mōtsū-ji (jap. 毛越寺) Świątynia i ogród Założona w 850, spłonęła w 1226, odbudowana. Obok ogród z XII wieku, z kamiennym strumieniem, stawem, plażą żwirową, półwyspem, wyspą i kamieniami ozdobnymi, jest szczególnym przykładem malowniczego piękna. Świątynia i związany z nią chram są Specjalnym Miejscem Historycznym.  
Kanjizaiō-in (jap. 観自在王院跡) Świątynia i ogród Założona obok Mōtsū-ji w XII wieku i zniszczona w pożarze w 1573, potem odbudowana, ma 2 sale, poświęcone Buddzie Amidzie. Świątynię otacza ogród z XII wieku ze strumieniem, stawem, żwirową plażą, wyspą i wodospadem, jest Miejscem Malowniczego Piękna.  
Muryōkō-in (jap. 無量光院跡) Świątynia i ogród Zbudowana w XII wieku; wzorowana na Byōdō-in w Kioto. Otacza ją ogród z XII wieku ze stawem, wyspą i ozdobnymi kamieniami. Świątynia jest Specjalnym Miejscem Historycznym.  
Kinkeisan (jap. 金鶏山) Święta góra Na tej górze zakopywano zniszczone sutry. Znajdują się tu pozostałości świątyni bóstwa Zaō Gongen. Góra jest związana z kultem Miroku. Jest to Miejsce Historyczne.  

PrzypisyEdytuj