Otwórz menu główne

Święty Augustyn (obraz Michaela Willmanna)

Święty Augustyn – obraz śląskiego malarza barokowego, Michaela Willmanna. Obraz sygnowany 'M:Willmann. fc: / Ao 1696'.

Święty Augustyn
(nr. inw. VIII-2626)
Ilustracja
Autor Michael Willmann
Rok wykonania 1696
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 205 × 123 cm
Muzeum Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Płótno jest jednym z czterech dzieł tworzących cykl przedstawiający Ojców Kościoła; trzy pozostałe to Święty Ambroży, Święty Grzegorz i Święty Hieronim.

Święty Augustyn był jednym z ojców i doktorów Kościoła, filozofem i teologiem, organizatorem Kościoła w północnej Afryce, twórcą m.in. traktatu historiozoficznego De civitate Dei. Willmann przedstawił go wzorując się na piętnastowiecznej legendzie, opisującej spotkanie Augustyna z chłopcem chcącym przelać muszlą morze do dołka z piasku. Historia miała odzwierciedlać pogląd zawarty w traktacie De Trinitate: niemożliwość wykonania zamierzeń chłopca miała być ideowym synonimem niemożliwości zagłębienia przez człowieka tajemnicy Trójcy Świętej[1]. Otoczone blaskiem chmury w lewym górnym rogu obrazu mają być wyobrażeniem Trójcy Świętej.

Postać Augustyna, sposób jego przedstawienia: pofałdowany płaszcz, gest dłoni, posągowe ujęcie en pied, jest wzorowane na obrazach i rzeźbach Matthiasa Steina i jego warsztatu. Od strony ikonograficznej, o nieco zmienionej kompozycji, obraz nawiązuje do dzieła Rubensa Medytacja św. Augustyna (1636–1638) znajdującego się w tym okresie w praskim kościele Augustianów (obecnie w Galerii Narodowej w Pradze)[1].

ProweniencjaEdytuj

Obraz został namalowany dla klasztoru Cystersów w Lubiążu. Po roku 1810 przeniesiono go do Kunst- und Antikenkabinett der Königlichen Universität zu Breslau, w 1853 do Bildergalerie im Ständehaus we Wrocławiu, a w 1880 do kolekcji Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych. W 1942 roku obraz został przeniesiony do składnicy w Kamieńcu Ząbkowickim, skąd w 1946 roku został przejęty przez Muzeum Narodowe w Warszawie. W 1981 roku obraz przekazano do Muzeum Narodowego we Wrocławiu[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Malarstwo śląskie ↓, s. 254.

BibliografiaEdytuj

  • Ewa Houszka (red. nauk.), Marek Pierzchała, Beata Lejman, Piotr Łukaszewicz: Malarstwo śląskie (1520–1800). Wrocław: Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 2009. ISBN 978-83-86766-74-1.