Otwórz menu główne

Święty Bawo(n) (ur. ok. 589 w Hesbaye, zm. 1 października 654 w Gandawie) – belgijski święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Święty
Bawo(n)

Allowin
święty mnich
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 589
Hesbaye
Data i miejsce śmierci 1 października 654
Gandawa
Czczony przez Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną
Wspomnienie 1 października[a]

14 października[b]

Atrybuty miecz, mała waga i sokół
Patron sokolników, diecezji w Gandawie i Haarlemu
Szczególne miejsca kultu Gandawa

Spis treści

Żywot świętegoEdytuj

Urodził się jako Allowin niedaleko Liège (obecnie w Belgii), w rodzinie van Haspengouw. Legenda nazywa go synem Pepina z Landen[1]. W dzieciństwie zdrobniale nazywano go Bawo (lub Bawon). W młodości Bawo znany był z beztroskiego, hulaszczego i samolubnego życia. Ożenił się i miał córkę Agletrudis. Po przedwczesnej śmierci żony i pod wpływem niezwykle pobożnej córki oraz wysłuchanego kazania wygłoszonego przez mnicha Amandusa, nawrócił się. Sprzedał wszystkie swoje posiadłości, pieniądze przeznaczył na budowany przez Amandusa klasztor w Gandawie i przeniósł się tam. Został mnichem benedyktyńskim i razem z Amandusem głosił słowo Boże. Po pewnym czasie wystąpił do Amandusa o pozwolenie na spędzenie reszty życia jako pustelnik. Po uzyskaniu zgody, na początku mieszkał w wydrążonym pniu drzewa, a potem zbudował w pobliskim lesie lepiankę. Żywił się warzywami i wodą. Zmarł śmiercią naturalną 1 października roku 653 lub 654. Pochowany został w klasztorze w Gandawie, wtedy zwanym Ganda, dziś noszącym jego imię – klasztor św. Bawona (Sint-Baafsabdij). W czasie jego pogrzebu miał zdarzyć się cud – opętana przez diabła kobieta dotknęła ciała Bawona i została uzdrowiona.

KultEdytuj

Nie wiadomo dokładnie, kiedy Bawo został ogłoszony świętym – prawdopodobnie w 680 lub 1010 roku.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 1 października.

W Cerkwi prawosławnej kult jest znikomy. Wyznawcy prawosławia wspominają świętego mnicha 1 października[2] według kalendarza juliańskiego (która to data wypada od 1901 do 2100 r. 14 października według kalendarza gregoriańskiego).

Patronat

Święty Bawo patronuje sokolnikom, diecezji w Gandawie i miastu Haarlem, gdzie uznawany jest za wybawcę. W 1268 roku miasto znajdowało się pod oblężeniem, kiedy ukazał się na niebie święty Bawon z mieczem w prawej i sokołem w lewej ręce. Wystraszyło to oblegających miasto, którzy natychmiast uciekli, a mieszkańcy Haarlem obrali sobie Bawona na patrona.

Ikonografia

Św. Bawo przedstawiany jest jako pustelnik w wydrążonym drzewie lub na wielkim kamieniu (ponieważ jako umartwienie codziennie w drodze na mszę niósł ze sobą duży kamień).

Jego atrybutami są miecz, mała waga i sokół, z którym wiąże się legenda. Ponoć Bawona oskarżono kiedyś o kradzież białego sokoła, co w owych czasach było karane śmiercią na szubienicy. Kiedy wyrok już miał być wykonany, nadleciał zagubiony biały sokół i usiadł na szubienicy. Biały ptak – symbol niewinności – dowodził niewinności Bawona. Sam święty uznał to za znak od Boga[3].

Kościoły pw. świętego BawonaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. liturgia katolicka oraz prawosławna według kalendarza juliańskiego
  2. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego

PrzypisyEdytuj

  1. Bavo (Allowin) von Gent (von Haarlem)Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  2. Prepodobnyj Bawo (Bawon) – belgijscy święci z niepodzielonego Kościoła (Rosyjski Kościół Prawosławny w Belgii) (ros.)
  3. Sint Bavo (niderl.). [dostęp 6 marca 2009].