Otwórz menu główne

Święty Franciszek w ekstazie (fresk Giotta)

Święty Franciszek w ekstazie (wł. San Francesco in estasi) – dwunasty z dwudziestu ośmiu fresków z cyklu Sceny z życia św. Franciszka znajdujących się w górnym kościele Bazyliki św. Franciszka w Asyżu, którego autorstwo przypisywane jest Giotto di Bondone lub Pietro Cavalliniemu. Namalowany ok. 1295-1299.

Święty Franciszek w ekstazie
Ilustracja
Autor Giotto di Bondone
Rok wykonania ok. 1295-1299
Technika wykonania fresk
Rozmiar 270 × 230 cm
Muzeum Bazylika św. Franciszka w Asyżu

TematykaEdytuj

Autor fresku przedstawił scenę opisaną w Życiorysie większym św. Franciszka Bonawentury z Bagnoregio, napisanym w 1263. W rozdziale X tej średniowiecznej legendy przedstawiony zostaje epizod rzekomej lewitacji Franciszka z Asyżu, której świadkami byli inni zakonnicy franciszkańscy.

OpisEdytuj

Postać Biedaczyny znajduje się w centralnej części fresku. Franciszek unosi się nad ziemią z podniesionymi w formie krzyża rękami. Dół postaci przysłania okalający jasny obłok. Święty ma złotą aureolę. W prawym górnym rogu artysta przedstawił błogosławiącego Chrystusa, który wyłania się z symbolizujących niebo okręgów. W prawym dolnym rogu skalne wzgórze symbolizujące nowotestamentalną Górę Tabor lub franciszkańską La Vernę. Grupa franciszkanów w brązowych habitach przypatruje się lewitującemu założycielowi. Nad nimi góruje majestatyczna brama miejska[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Giancarlo Vigorelli: Giotto. Mediolan: Rizzoli, 2004, s. 100-101. ISBN 88-17-00448-0. (wł.)