Świadkowie Jehowy na Gwadelupie

Świadkowie Jehowy na Gwadelupie – społeczność wyznaniowa na Gwadelupie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2019 roku 8376 głosicieli (ok. 2,1% mieszkańców), należących do 121 zborów[1]. W 2019 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 19 385 osób (prawie 5% mieszkańców)[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje francuskie Biuro Oddziału[3].

Świadkowie Jehowy na Gwadelupie
Państwo  Francja
Departament zamorski  Gwadelupa
Liczebność
(2019)
8376
% ludności kraju
(2019)
2,1%
Liczba zborów
(2019)
121
Rozpoczęcie działalności 1936
Mapa lokalizacyjna Gwadelupy
Lamentin
Lamentin
Geographylogo.svg
Sala Zgromadzeń na Gwadelupie

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

W 1936 roku zaczęto tu upowszechniać wyznanie Świadków Jehowy, a w 1938 roku działalność tą kontynuowano za pomocą nagrań gramofonowych. Z sąsiedniej wyspy, Dominiki przybył tu z rodziną Cyril Winston i zaczął głosić. W 1940 roku na przedmieściach Pointe-à-Pitre odbywały się zebrania religijne, w czerwcu powstał pierwszy zbór. W tym samym roku rozpoczęto działalność na Saint-Martin. W 1948 roku zanotowano liczbę 46 głosicieli. Jesienią 1948 roku dotarli pierwsi misjonarze Szkoły Gilead; powstał drugi zbór, w Desbonnes[4].

W 1954 roku wyspę odwiedzili Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. 17 marca 1954 roku przybyli kolejni misjonarze. W kilku miejscowościach wyświetlono film „Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu”.

Rozwój działalnościEdytuj

W 1954 roku otwarto Biuro Oddziału. Liczba głosicieli wyniosła 128. Korzystano z 18-metrowego szkunera Sibia, który później został zastąpiony większą łodzią — Light (Światło), oraz 22-metrową łodzią Faith (Wiara), które służyły za domy misjonarskie. Stacjonarny dom misjonarski mieścił się w Le Raizet. Rok później przybyli Świadkowie Jehowy z Francji, którzy pomagali prowadzić działalność kaznodziejską. W 1956 roku rozpoczęto działalność głoszenia na wyspie La Désirade. W 1958 roku na kongres międzynarodowy pod hasłem „Wola Boża” do Nowego Jorku wyjechało 19 Świadków Jehowy z Gwadelupy.

W 1960 roku w Anse-Bertrand zorganizowano kongres pod hasłem „Lud zabiegający o pokój”; wkrótce powstał tam zbór. Na Gwadelupie było 251 głosicieli. W roku 1963 rozpoczęto działalność na wyspie Marie-Galante. W 1964 roku powstała przenośna Sala Zgromadzeń na 600 miejsc (była to składana, wciąż powiększana konstrukcja). W 1966 roku działało około 450 głosicieli. Zagraniczni wyznawcy przyszli z pomocą humanitarną współwyznawcom, poszkodowanym przez huragan Ines. Otwarto nowe Biuro Oddziału w Morne Udol 46, niedaleko Pointe-à-Pitre. W 1968 roku liczba głosicieli przekroczyła 1000 osób. W 1969 roku na wyspie Marie-Galante w Grand-Bourg odbył się kongres pod hasłem „Pokój na ziemi”.

W roku 1970 na Les Saintes rozpoczęto regularną działalność kaznodziejską. W 1973 roku na Saint-Martin powstał zbór francuskojęzyczny. W 1974 roku przekroczono liczbę 2000 głosicieli. W lutym 1975 roku w Marigot na Saint-Martin odbył się kongres pod hasłem „Boskie zamierzenie”, a wkrótce zbudowano tam Salę Królestwa. We wrześniu tego samego roku na wyspie Saint-Barthélemy pojawili się pierwsi wyznawcy. W roku 1978 na Gwadelupie zorganizowano kongres międzynarodowy pod hasłem „Zwycięska wiara” z udziałem 6274 osób, chociaż działało tam wówczas tylko 2600 Świadków Jehowy.

W 1980 roku w Lamentin postawiono „na stałe” ową przenośną Salę Zgromadzeń, a na wyspie Les Saintes, Désirade i Saint-Barthélemy powstały zbory. Liczbę 3000 głosicieli osiągnięto w 1982 roku. W styczniu 1987 roku założono w Pointe-à-Pitre zbór angielskojęzyczny i wybudowano pierwszą na Gwadelupie, stałą Salę Zgromadzeń na 4000 miejsc. W 1989 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez huragan Hugo, szczególnie na Désirade. Zanotowano wówczas liczbę ponad 6000 głosicieli.

W 1992 roku otwarto w Sainte-Anne nowe Biuro Oddziału. Zanotowano liczbę 6839 głosicieli. W 1994 roku osiągnięto liczbę 7250 głosicieli, a w 2009 roku – 8546. Na początku roku 2010 miejscowi wyznawcy zorganizowali pomoc humanitarną dla haitańskich współwyznawców, poszkodowanych przez trzęsienie ziemi. W 2012 roku nadzór nad działalnością miejscowych wyznawców przejęło francuskie Biuro Oddziału[3]. W 2014 roku działało na Gwadelupie około 8339 głosicieli. We wrześniu 2017 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez huragan Irma Świadków Jehowy na Saint-Barthélemy oraz na Saint-Martin[5][6][7].

Zebrania zborowe i kongresy odbywają się w języku angielskim, francuskim, francuskim migowym, hiszpańskim, kreolskim (Gwadelupa) i kreolskim (Haiti).

PrzypisyEdytuj

  1. Gwadelupa – Ilu tam jest Świadków Jehowy, jw.org [dostęp 2019-12-31].
  2. Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2019, jw.org.
  3. a b Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13.
  4. 1949 Yearbook of Jehovah's Witnesses, Watchtower, 1949, s. 61, 62 (ang.).
  5. Watchtower, Świadkowie Jehowy zwiększają tempo akcji niesienia pomocy po przejściu huraganów, jw.org, 19 stycznia 2018 [dostęp 2018-01-25].
  6. Watchtower, Skutki przejścia huraganu Irma, jw.org [dostęp 2017-10-03].
  7. Watchtower, Dziękujemy Jehowie i nabieramy odwagi!, jw.org, 29 września 2017 [dostęp 2017-10-14].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj