Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy na Saint Vincent i Grenadynach

Świadkowie Jehowy na Saint Vincent i Grenadynach – społeczność wyznaniowa na Saint Vincent i Grenadynach, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 344 głosicieli, należących do 8 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrały się 982 osoby (ok. 1% mieszkańców kraju)[2]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Prospect koło Bridgetown na Barbadosie. Biuro Krajowe znajduje się na Antigui.

Świadkowie Jehowy na Saint Vincent i Grenadynach
Państwo  Saint Vincent i Grenadyny
Liczebność
(2018)
344
% ludności kraju
(2018)
0,34%
Liczba zborów
(2018)
8
Rozpoczęcie działalności 1913
Mapa lokalizacyjna Saint Vincent i Grenadyn
Georgetown
Georgetown
Belair
Belair
Friendship
Friendship
Troumaca
Troumaca
Questelles
Questelles
Union
Union
Geographylogo.svg
Miejscowości na Saint Vincent i Grenadynach, w których są Sale Królestwa Świadków Jehowy.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Działalność rozpoczęli na wyspach w roku 1913 zagraniczni wyznawcy – A.T. Johnson oraz Ethel i Maud Thompson. W następnym roku dołączyła do nich Philippa La Borde z Trynidadu. Na początku lat 20. XX wieku współdziałała z nią Marion Dunn, urodzona na St. Vincent, która z prawdą z Biblii zetknęła się w 1914 roku na Kubie.

W 1924 roku na Saint Vincent przybył ze Stanów Zjednoczonych przedstawiciel Towarzystwa Strażnica – John C. Rainbow, który w stolicy wygłosił przemówienie. W roku 1932 George Young rozpoczął wyświetlanie filmu Fotodrama stworzenia. W latach 30. XX wieku działalnością głoszenia objęto wyspę Bequia.

W roku 1944 na Saint Vincent przybył Gilbert L. Talma, przedstawiciel Biura Oddziału z Trynidadu.

Na przełomie lat 40. i 50. XX w. na wyspę przybyli pierwsi misjonarze Szkoły Gilead, którzy utworzyli – w 1947 roku – pierwszy zbór. Misjonarze korzystali z 18-metrowego szkunera Sibia, który później został zastąpiony większą łodzią – Light, aby móc prowadzić działalność kaznodziejską na pozostałych wyspach.

W roku 1952 zanotowano 36 głosicieli. W roku 1968 liczba głosicieli wzrosła do 102, w roku 1992 do 200, a w 1996 roku przekroczyła 300. W roku 2011 zanotowano liczbę 381 głosicieli, a na Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) zebrało się 1207 osób (ok. 1,1% mieszkańców kraju). W 2012 roku powstał ósmy zbór.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj