Świadkowie Jehowy w Bangladeszu

Świadkowie Jehowy w Bangladeszu – społeczność wyznaniowa w Bangladeszu, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2019 roku 324 głosicieli, należących do 6 zborów[1][a]. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) w 2019 roku zebrało się 980 osób[2]. Działalność miejscowych Świadków Jehowy nadzoruje Biuro Oddziału w Ebinie w Japonii[3][4].

Świadkowie Jehowy w Bangladeszu
Państwo  Bangladesz
Liczebność
(2019)
324
% ludności kraju
(2019)
ok. 0,0002%
Liczba zborów
(2019)
6
Rozpoczęcie działalności 1932
Mapa lokalizacyjna Bangladeszu
Dhaka
Dhaka
Ćottogram
Ćottogram
Khulna
Khulna
Meherpur
Meherpur
Dinadźpur
Dinadźpur
Haluaghat
Haluaghat
Durgapur
Durgapur
Savar
Savar
Geographylogo.svg
Miasta, w których działają zbory Świadków Jehowy.

HistoriaEdytuj

Dziłalność Świadków Jehowy w Bengalu Wschodnim została zapoczątkowana w latach 30. XX wieku[5]. W roku 1932 z krótką wizytą na terenie późniejszego Pakistanu Wschodniego gościli pierwsi misjonarze Świadków Jehowy[6].

W roku 1953 wysłano w ten rejon małżeństwo Benesch – misjonarzy, absolwentów Szkoły Gilead. Przez dwa i pół roku prowadzili oni działalność w miastach Dhaka oraz Ćottogram. W roku 1968 w Pakistanie Wschodnim (od 1971 roku Bangladesz) działało dwóch pionierów specjalnych oraz rodzina głosicieli. Pomimo trudności indyjskie Biuro Oddziału w roku 1973 wysłało dwóch pionierów specjalnych[7].

W grudniu 1977 do Dhaki przybyło małżeństwo filipińskich współwyznawców, którzy dołączyli do jedynej wówczas wyznawczyni w tym mieście. W Bangladeszu pozostali do lipca 1982 roku. Później głosicielami zostali członkowie pewnej rodziny, którzy rozpoczęli tłumaczenie publikacji biblijnych na język bengalski[8].

Na początku lat 90. XX wieku do Bangladeszu przyjechali inni współwyznawcy z Filipin[8]. W 1992 roku działalność kaznodziejską prowadziło 42 głosicieli. W 1997 roku na kongresie okręgowym pod hasłem „Wiara w słowo Boże” w Dhace obecne były 142 osoby, a 14 zostało ochrzczonych, co do tamtej pory było największą liczbą jednorazowo ochrzczonych Świadków Jehowy w Bangladeszu[9]. W 2000 roku na kongresie pod hasłem „Prorocze słowo Boże” w Dhace, obecnych było 140 osób[10].

W 2015 roku po trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Nepal 25 kwietnia oraz 12 maja, zbory z Bangladeszu brały udział w akcji niesienia pomocy ofiarom kataklizmu, wysyłając leki i inne artykuły pierwszej potrzeby[11].

5 lipca 2020 roku Ashok Patel, członek indyjskiego Komitetu Oddziału, ogłosił w nagranym wcześniej przemówieniu wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich (Nowego Testamentu) w języku bengalskim. W związku z pandemią COVID-19 zorganizowano specjalne zebrania w trybie wideokonferencji, z których skorzystało przeszło 1200 głosicieli posługujących się tym językiem, w Bangladeszu oraz w Indiach[12].

Świadkowie Jehowy prowadzą działalność w miastach Dhaka, Ćottogram, Durgapur, Dinadźpur, Haluaghat, Khulna, Meherpur i Savar[13]. Zbory należą do obwodu nepalskiego[14].

StatystykiEdytuj

Liczba głosicieliEdytuj

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[15]:

  • najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[b] (liczby nad słupkami na wykresie)
  • przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu; od 2017 roku tylko pionierów pełnoczasowych, bez pomocniczych)

UwagiEdytuj

  1. Zbory i grupy bengalskoskojęzyczne działają również we Francji, Hiszpanii, Indiach, Portugalii, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i we Włoszech, a grupa posługująca się językiem sylheti (Bangladesz) w Wielkiej Brytanii.
  2. Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.

PrzypisyEdytuj

  1. Bangladesz – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-12-30].
  2. Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2019, jw.org.
  3. Sprawozdanie z Azji, jw.org, 20 listopada 2017 [dostęp 2017-11-25].
  4. Watchtower, Kontakt. Bangladesz, jw.org [dostęp 2018-12-05].
  5. J. Gordon Melton, Martin Baumann (red.), Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices, 2nd Edition, ABC-CLIO, 2010, s. 281, ISBN 978-1-59884-204-3 (ang.).
  6. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1972, New York: Watchtower, 1972, s. 203 (ang.).
  7. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1974, New York: Watchtower, 1974, s. 21 (ang.).
  8. a b Wykorzystywaliśmy okazje, by głosić w odległych krajach, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1 marca 2005, s. 22, 23.
  9. Nasza Służba Królestwa” maj 1998 (ang.)
  10. Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 2001, Selters/Taunus: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 51, ISBN 83-86930-44-6.
  11. Watchtower, Świadkowie Jehowy z różnych stron świata niosą pomoc ofiarom trzęsienia ziemi w Nepalu, jw.org, 17 czerwca 2015 [dostęp 2016-01-07].
  12. Watchtower, W drugi kolejny weekend ogłoszono wydanie Biblii w sześciu językach, jw.org, 10 lipca 2020 [dostęp 2020-07-10].
  13. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-12-05].
  14. Watchtower, Odnalazłam pokój z Bogiem i swoją mamą, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, CXXXVI, Towarzystwo Strażnica, 15 grudnia 2015, s. 29–31, ISSN 1234-1150.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj