Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Irlandii

Świadkowie Jehowy w Irlandii – społeczność wyznaniowa w Irlandii, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 7061 głosicieli, należących do 120 zborów[1]. W 2018 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrały się 11 842 osoby[2]. Biuro Oddziału koordynujące działalność miejscowych głosicieli znajduje się w Londynie[3][4].

Świadkowie Jehowy w Irlandii
Państwo  Irlandia
Liczebność
(2018)
7061
% ludności kraju
(2018)
0,11%
Liczba zborów
(2018)
120
Rozpoczęcie działalności lata 90. XIX w.
W 1919 roku rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy stworzenia w Irlandii

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

W 1891 roku w trakcie swojej pierwszej podróży do Europy Charles Taze Russell odwiedził kilka irlandzkich miast. Pierwsza grupa studiująca publikacje Badaczy Pisma Świętego powstała w Dublinie. W 1908 roku zbór w tym mieście liczył 40 członków. C.T. Russell odwiedził Irlandię ponownie w latach 1903, 1908, 1909, 1910 i 1911 (dwa razy), składając w kraju w sumie 7 wizyt. W maju 1903 roku wygłosił wykład publiczny „Obietnica poparta przysięgą” w Belfaście i w Dublinie. W kwietniu 1908 roku w Belfaście i w Dublinie wygłosił reklamowany w gazecie The Irish Times wykład „Obalenie imperium Szatana” do około 300 słuchaczy. W Dublinie sekretarz Związku Chrześcijańskiej Młodzieży Męskiej (YMCA), o nazwisku O’Connor bezskutecznie próbował zakłócić wykład Russella. W maju 1909 roku w Belfaście na wykład publiczny przybyło 450 osób, spośród których 100 z powodu braku miejsc wysłuchało wykładu na stojąco. W roku 1911 w Belfaście wykładu zatytułowanego „Przyszłe życie” wysłuchało 2000 słuchaczy. W roku 1910 i dwukrotnie w roku 1911 w Dublinie O’Connor ponownie usiłował zakłócić program wykładów, jednak mówca został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność[5].

W roku 1919 rozpoczęto wyświetlanie filmu pt. Fotodrama stworzenia. W latach 20. XX wieku zanotowano liczne napaści na głosicieli. Pod koniec lat 30. XX wieku liczba głosicieli wynosiła ok. 60 osób.

Powojenny rozwój działalnościEdytuj

W roku 1946 do Irlandii przybyli pionierzy z Wielkiej Brytanii[6]. W roku 1949 do grona 73 miejscowych Świadków dołączyła pierwsza grupa misjonarzy Szkoły Gilead, którzy byli częstym celem ataków, których inicjatorem był kler katolicki[7]. Rok później do pięciu zborów należało około 110 głosicieli. W roku 1953 w stolicy powstała pierwsza Sala Królestwa. Rok później z wizytą w Irlandii przebywali Frederick W. Franz i Grant Suiter; w Irlandii działało wówczas 20 misjonarzy. W roku 1957 otwarto w stolicy Biuro Oddziału, które sprawowało nadzór nad działalnością w Republice Irlandii[8]. Z tej okazji w Dublinie przebywał Nathan H. Knorr.

W roku 1962 przekroczono liczbę 200 głosicieli. W roku 1964 sługą oddziału w Irlandii został Arthur Matthews (zm. 2015). W roku 1965 w stolicy odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Słowo prawdy” z udziałem 3948 osób (w tym 3500 zagranicznych delegatów), na którym 65 osób ochrzczono. Główne przemówienie wygłosił Frederick Franz. Był to pierwszy kongres międzynarodowy w Irlandii. W roku 1966 Biuro Oddziału w Dublinie objęło opieką także działalność Świadków Jehowy w Irlandii Północnej[8][9]. W roku 1967 liczba głosicieli przekroczyła 500, a w 1971 roku – 1000 osób. W latach 70. i 80. XX wieku z powodu swojej neutralności miejscowi wyznawcy kolejny raz doświadczali ataków. W dniach od 11 do 15 lipca 1973 roku w R.D.S. Main Hall w Dublinie odbył się kongres pod hasłem „Boskie zwycięstwo”, a w dniach od 12 do 16 lipca 1978 roku kongres pod hasłem „Zwycięska wiara” – program przedstawiono w języku angielskim i częściowo w języku włoskim. Wśród publikacji wydanych z okazji kongresu był traktat w języku irlandzkim: „Jedyna nadzieja ludzkości na pokój”.

W roku 1980 otwarto nowe Biuro Oddziału, a w kraju przebywał z wizytą Lyman A. Swingle. Rok 1982 przyniósł wzrost liczby Świadków Jehowy w Irlandii do ponad 2000 osób. 19 lutego 1985 roku zarejestrowano Watch Tower Bible and Tract Society of Ireland[8].

W roku 1986 powstała pierwsza Sala Królestwa w kraju, wybudowana metodą szybkościową (w ciągu weekendu). W roku 1989 działalność kaznodziejską prowadziło ponad 3000 głosicieli, w roku 1992 – 4000. W roku 1996 otwarto nowe Biuro Oddziału, w Newcastle k. Dublina[10]. 9 lat później liczba głosicieli wzrosła do 5000, w 2011 roku do 6006, a w 2018 do 7061 osób.

Na terenach zamieszkanych przez mniejszą liczbę głosicieli prowadzone są specjalne kampanie kaznodziejskie[11][12].

W 2011 roku nadzór nad działalnością w Irlandii zaczęło sprawować Biuro Oddziału w Wielkiej Brytanii[9][3]. W 2012 roku odbył się w Dublinie specjalny kongres pod hasłem „Strzeż swego serca!”[13]. W lipcu 2017 roku delegacja Świadków Jehowy z Irlandii uczestniczyła w kongresie specjalnym pod hasłem „Nie poddawaj się!” w Toronto[14].

Zebrania zborowe odbywają się w językach: angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, irlandzkim, lingala, litewskim, polskim, portugalskim, rosyjskim, rumuńskim, słowackim, włoskim i irlandzkim języku migowym, a kongresy w angielskim i polskim.

StatystykiEdytuj

Liczba głosicieli (w tym pionierów), liczba wyznawcówEdytuj

Dane na podstawie oficjalnych raportów o działalności[15]:

  • najwyższa liczba głosicieli osiągnięta w danym roku służbowym[a] (liczby zwykle nad słupkami na wykresie)
  • przeciętna liczba pionierów w danym roku służbowym (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu).

Dla porównania liczba osób deklarujących w spisach powszechnych swoją przynależność religijną do Świadków Jehowy[16]:

  • liczba wyznawców (czarne belki, podpisy przy nich)
 

Zbory polskojęzyczne w IrlandiiEdytuj

Pierwsze grupy polskojęzyczne należące do zborów angielskojęzycznych powstały w połowie pierwszej dekady XXI w. W kolejnych latach grupy w Dublinie, Birr, Cork, Limerick, Newcastle West, Newbridge i New Ross zostały przekształcone w polskojęzyczne zbory – w Dublinie w dwa zbory. Początkowo polskojęzyczni wyznawcy uczestniczyli w kongresach w języku polskim w Wielkiej Brytanii. W latach 2012–2015 program kongresu w Dublinie był tłumaczony na język polski, a od roku 2016 cały program jest przeprowadzany po polsku. W Irlandii działa 8 zborów oraz 5 grup polskojęzycznych (Cavan, Galway, Kilkenny, Killarney i Sligo)[17]. Wśród miejscowych pionierów usługują również absolwenci Kursu Biblijnego dla Małżeństw z Polski[18].

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Rok służbowy liczony jest od września poprzedniego roku kalendarzowego do sierpnia danego roku kalendarzowego.

PrzypisyEdytuj

  1. Irlandia – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-26].
  2. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2018. jw.org.
  3. a b Rocznik Świadków Jehowy 2013. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13. ISBN 978-83-61557-32-6.
  4. Watchtower: Sprawozdanie z Wielkiej Brytanii. tv.jw.org, 2016-02-29. [dostęp 2016-02-29].
  5. Watchtower. Wykłady publiczne pomagają szerzyć dobrą nowinę w Irlandii. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 31, 32, luty 2018. Towarzystwo Strażnica. 
  6. Watchtower. Szczęście wynika z dawania. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVII, s. 3–7, sierpień 2016. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  7. Watchtower: Joey Orrom: Jestem wdzięczna, że mogę wykonywać dzieło Jehowy. tv.jw.org, 2017-10-04. [dostęp 2017-10-25].
  8. a b c Status prawny w Unii Europejskiej. Watchtower, 2016, s. 3. (ang.)
  9. a b Watchtower. Jehowa błogosławi, kiedy robimy to, o co nas prosi. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 3–6, październik 2017. 
  10. Rocznik Świadków Jehowy 1988. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1988, s. 66–135. (ang.)
  11. Moje najlepsze wakacje!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 24, 25, 1 czerwca 2012. ISSN 1234-1150. 
  12. Watchtower: Głoszenie na odległych terenach — Irlandia. jw.org. [dostęp 2014-09-26].
  13. Watchtower: Specjalny kongres w Irlandii. jw.org. [dostęp 2017-10-25].
  14. Watchtower: Kongresy specjalne 2017. jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-26)].
  15. © Government of Ireland 2012: Census 2011 – Religion, Ethnicity and Irish Travellers, Stationery Office, Dublin, październik 2012, ​ISBN 978-1-4064-2665-6(ang.) [dostęp 2014-02-11]; kopia na web.archive.org
  16. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2019-07-27].
  17. Nasza Służba Królestwamarzec 2015, s. 8

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj