Otwórz menu główne

Świadkowie Jehowy w Republice Zielonego Przylądka

Świadkowie Jehowy w Republice Zielonego Przylądka – społeczność wyznaniowa w Republice Zielonego Przylądka, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 2317 głosicieli, należących do 34 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrały się 7874 osoby[1]. Nadzór nad działalnością miejscowych Świadków Jehowy sprawuje Biuro Oddziału w Portugalii[2].

Świadkowie Jehowy w Republice Zielonego Przylądka
Państwo  Republika Zielonego Przylądka
Liczebność
(2018)
2317
% ludności kraju
(2018)
0,4%
Liczba zborów
(2018)
34
Rozpoczęcie działalności 1958
Mapa lokalizacyjna Republiki Zielonego Przylądka
Praira
Praira
São Domingos
São Domingos
Pedra Badejo
Pedra Badejo
Assomada
Assomada
Calheta de São Miguel
Calheta de São Miguel
Maio
Maio
Tarrafal
Tarrafal
Cova Figueira
Cova Figueira
Mosteiros
Mosteiros
Pedro Homem
Pedro Homem
São Filipe
São Filipe
Porto Novo
Porto Novo
Espargos
Espargos
Riberia das Patas
Riberia das Patas
Riberia Grande
Riberia Grande
São Vicente
São Vicente
Mindelo
Mindelo
São Nicolau
São Nicolau
Sal Rei
Sal Rei
Santa Maria
Santa Maria
São João
São João
Geographylogo.svg
Sale Królestwa w Republice Zielonego Przylądka

Spis treści

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

W roku 1958 na wyspie São Tiago Luis Alves Andrade przypadkowo zetknął się z publikacjami Świadków Jehowy (broszury: „Ta dobra nowina o Królestwie” i „Oto wszystko nowe czynię”, a także książka Niech Bóg będzie prawdziwy). Zdobytymi wiadomościami podzielił się ze swym przyjacielem Francisco Tavaresem. Mężczyźni dokładnie je analizowali, a podane treści sprawdzali w Biblii. Przez kilka lat obaj prenumerowali czasopisma „Strażnica” i „Przebudźcie się!”. W roku 1968 zostali ochrzczeni podczas pierwszej w tym kraju wizyty nadzorcy obwodu. W tym samym roku pierwszych trzech głosicieli złożyło sprawozdanie z działalności kaznodziejskiej. Wkrótce powstał pierwszy zbór.

W roku 1962 do kraju przybył George Amado – absolwent Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. Wkrótce dołączył także pionier specjalny Jack Pina aby prowadzić działalność misjonarską na wyspie Brava. W niecałe dwa miesiące misjonarze założyli 14 studiów Biblii, a na uroczystości Pamiątki w 1963 roku zgromadziło się 45 osób. Jednak wkrótce nakazano obu opuścić wyspy.

W 1963 roku od 5-10 sierpnia Świadkowie Jehowy z Republiki Zielonego Przylądka uczestniczyli w kongresie międzynarodowym w Paryżu – „Pokój na ziemi” na stadionie w Colombes razem ze Świadkami z innych państw a szczególnie z krajów i terytoriów portugalskojęzycznych. W roku 1973 założono drugi zbór, a w kraju działało 14 głosicieli. Rok później przybyło kilku portugalskich współwyznawcówpionierów specjalnych. W 1975 roku liczba głosicieli wyniosła 36 osób, a w 1976 roku ponad 60, w tym 10 pionierów specjalnych. W roku 1978 pewien pionier powrócił z Portugalii na ojczystą wyspę São Nicolau i wkrótce powstał tam pierwszy zbór (w 1992 roku 3 zbory). Liczbę 100 głosicieli osiągnięto w 1979 roku, a 200 – w roku 1986. Dwa lata później przekroczono liczbę 300 głosicieli.

Legalizacja i rozwój działalnościEdytuj

30 listopada 1990 roku minister sprawiedliwości Republiki Zielonego Przylądka podpisał rozporządzenie zatwierdzające statut tamtejszego Stowarzyszenia Świadków Jehowy, przyznając mu tym samym osobowość prawną. W listopadzie 1994 roku osiągnięto nową najwyższą liczbę głosicieli – 861. W roku 1995 przekroczono liczbę 1000 głosicieli. W 2000 roku zanotowano liczbę ponad 1500 głosicieli, w 2010 roku – 1938, a w roku 2013 – 2030 głosicieli.

PrzypisyEdytuj

  1. Republika Zielonego Przylądka – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-01-08].
  2. Watchtower: Biuro Oddziału w Portugalii. jw.org. [dostęp 2013-12-18].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj