Świadkowie Jehowy w województwie opolskim

Świadkowie Jehowy w województwie opolskim – wspólnota religijna Świadków Jehowy w województwie opolskim. Liczba głosicieli na terenie województwa wynosi ok. 3749 (stan w 2011)[1]. W listopadzie 2019 roku na terenie województwa znajdowały się miejsca zgromadzeń 29 zborów (w tym zboru rosyjskojęzycznego) i dziewięciu grup obcojęzycznych: trzech grup języka migowego, czterech grup ukraińskojęzycznych, grupy angielskojęzycznej oraz grupy posługującej się językiem romani (Polska))[2][3][a].

HistoriaEdytuj

Początki działalnościEdytuj

Działalność Świadków Jehowy na terenie województwa opolskiego zapoczątkowali na początku XX w. niemieccy współwyznawcy. W 1931 roku w Nysie i w Opolu (Bolko) zorganizowano pierwsze kongresy na tym terenie[4]. Kolejne odbyły się w roku 1932 w Nysie (30, 31 stycznia, przy Luisenplatz 9 b) oraz w Opolu (11, 12 czerwca, przy Auenstr.)[5][6]. W 1932 i 1933 roku zbory w Nysie (11.03.1933), Paczkowie (6.10.1932; 10.03.1933), Głubczycach (7.10.1932; 15.03.1933), Opolu (15.10.1932), Lewinie Brzeskim (16.10.1932), Brzegu (17.10.1932), Prudniku (13.03.1933), Pisarzowicach (14.03.1933) i Białej (12.03.1933) odwiedził Robert Arthur Winkler[7][8].

Prześladowania w okresie nazizmuEdytuj

W czasie II wojny światowej wielu wyznawców z tego terenu zginęło w hitlerowskich obozach koncentracyjnych (m.in. z okolic Brzegu, Opola[9][10], Niemodlina[11]). Niektóre dzieci Świadków Jehowy – głównie ze Śląska – umieszczono w obozie poprawczym w Grodkowie k. Nysy oraz w klasztorze katolickim w Czarnowąsach pod Opolem[9][12][13].

Okres powojenny, prześladowania, rozwój działalnościEdytuj

Wznowiono działalność kaznodziejską. Jednym z pierwszych pionierów specjalnych w Prudniku, Głogówku, Strzelcach Opolskich, Krapkowicach był Henryk Dornik. Powstały nowe zbory. W lipcu 1947 roku w Prudniku ochrzczono 17 osób[13].

W roku 1950 nastąpiła fala aresztowań i od tego roku działalność prowadzona była konspiracyjnie. W następnych dziesięcioleciach – w czasie zakazu działalności – powstały kolejne zbory. Wyznawcy za działalność religijną oraz za odmowę służby wojskowej byli skazywani na kary więzienia[14].

Szczególnie od 70. XX wieku głosiciele w lecie prowadzą grupową wyjazdową działalność kaznodziejską na terenach, gdzie jest mniej wyznawców (wcześniejsze nazwy: grupy pionierskie, ośrodki pionierskie, obozy pionierskie). Organizowano tzw. konwencje leśne.

Od roku 1982 rozpoczęto wynajmować ponownie hale sportowe (m.in. w Kędzierzynie-Koźlu[15]), a w następnych latach również stadiony na kongresy, m.in. Stadion Odry Opole, a w 2020 roku kongres regionalny odbędzie się w opolskiej Stegu Arenie. Kongresy odbywały się we Wrocławiu (Hala Stulecia; 2018 i 2019: Stadion Wrocław) oraz w Centrum Kongresowym w Sosnowcu (dla wyznawców ze wschodniej części województwa); na Stadionie Śląskim w Chorzowie (2006 – „Wyzwolenie jest blisko!”; 2018 – „Bądź odważny!”; 2019 – „Miłość nigdy nie zawodzi!”)[3][16]; na Stadionie Miejskim w Opolu (2015) oraz w Hali Azoty w Kędzierzynie-Koźlu (2015–2017)[17].

Od lat 90. XX w. powstały Sale Królestwa (ostatnio, w 2016 roku w Oleśnie)[18].

W czasie powodzi w 1997 roku oraz powodzi w 2010 roku zorganizowano pomoc humanitarną głównie dla poszkodowanych przez nią współwyznawców.

W roku 2005 roku na Ogólnopolskim Sympozjum Interdyscyplinarnym w Opolu wręczono puchary „Pionierzy Bezkrwawej Medycyny” dla uznanych lekarzy działających na rzecz metod alternatywnych transfuzji krwi w chirurgii, a Miejska Telewizja Opole wyprodukowała z tej okazji serię filmów: Pionierzy Bezkrwawej Chirurgii w Polsce[19].

 
Sala Zgromadzeń w Skarbimierzu na 1100 osób koło miasta Brzeg, oddana do użytku 23 września 2000 roku

W podbrzeskiej miejscowości Skarbimierz zaadaptowano były hangar na nieczynnym lotnisku wojskowym na Salę Zgromadzeń dla 1100 osób. Korzystają z niej w czasie zgromadzeń obwodowych wyznawcy z województwa dolnośląskiego i opolskiego (oprócz wyznawców z rejonów Strzelec Opolskich, Raciborza i Kędzierzyna-Koźla, którzy korzystają z Centrum Kongresowego w Sosnowcu)[20].

Świadkowie Jehowy prowadzą także biblijną działalność wychowawczą w zakładach karnych, studiując Biblię z więźniami, m.in. w dwóch więzieniach w Strzelcach Opolskich. Niektórzy skazani dzięki temu dokonali niezbędnych zmian w swym postępowaniu, by mogli zostać ochrzczeni[21][22].

W 2012 roku nastąpiła reorganizacja zborów. W roku 2013 wdrożono program świadczenia publicznego na terenie poszczególnych zborów za pomocą wózków z literaturą biblijną.

ZboryEdytuj

 
Opole
Brzeg
Grodków
Lewin Brzeski
Lubsza
Głubczyce
Kędzierzyn-Koźle
Byczyna
Kluczbork
Wołczyn
Krapkowice
Wołczyn
Namysłów
Głuchołazy
Nysa
Praszka
Olesno
Niemodlin
Ozimek
Prudnik
Strzelce Opolskie
Dobrodzień
Miejscowości w województwie opolskim, w których są zbory Świadków Jehowy[2]. Na niebiesko zaznaczono położenie Sali Zgromadzeń (Skarbimierz), na żółto – zbory zgromadzające się w Sali Królestwa sąsiedniego zboru.

Poniższa lista obejmuje zbory zgromadzające się na terenie województwa[b][2]:

Na terenie miast na prawach powiatu (Opole)
  • Opole: 4 zbory: Opole–Południe (w tym grupa angielskojęzyczna), Opole–Północ (w tym grupa j. migowego), Opole–Prószków (w tym grupa ukraińskojęzyczna), Opole–Rosyjski
Na terenie powiatów

UwagiEdytuj

  1. Obwody polskojęzyczne: Opole, Kędzierzyn-Koźle, Wrocław-Północ (część), Kłodzko (część).
  2. Jeżeli nie zaznaczono inaczej, miejsce cotygodniowych zebrań chrześcijańskich zboru jest w miejscowości, od której zbór nosi nazwę.

PrzypisyEdytuj

  1. GUS, Stan i struktura demograficzno-społeczna. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011.
  2. a b c Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2019-11-27].
  3. a b Ponad tysiąc świadków Jehowy z regionu na kongresie w Chorzowie, fakty.interia.pl, 8 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-25].
  4. Kongresse, karlo-vegelahn.de (niem.).
  5. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 stycznia 1932, s. 2 (niem.).
  6. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 maja 1932, s. 146 (niem.).
  7. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 października 1932, s. 306 (niem.).
  8. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 kwietnia 1933, s. 128 (niem.).
  9. a b Teresa Wontor-Cichy, Więzieni za wiarę: Świadkowie Jehowy w KL Auschwitz, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2003.
  10. Aleksandra Matelska, „...w miłości nie ma bojaźni” Nazistowskie prześladowania Świadków Jehowy w Polsce, Wrocław: Wydawnictwo A Propos, wyd. II, 2010, s. 76, ISBN 978-83-61387-19-0.
  11. Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 sierpnia 1965, s. 484 (niem.).
  12. Dzięki pomocy Jehowy przetrwaliśmy totalitarne reżimy, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 1 września 2007, s. 8-12.
  13. a b Henryk Dornik, Wytrwałem dzięki miłości Bożej, Wrocław: Wydawnictwo A Propos, 2007, s. 37, 107, 109.
  14. Przeżyłem próby wiary w Polsce, „Przebudźcie się!”, 8 listopada 2000, s. 19–21.
  15. Anna Białas i inni, „... lecz Jehowa stał się moją podporą – Świadkowie Jehowy w rzeczywistości PRL”, Archiwum Ośrodka Karta: HB10/0040-Z/06, s. 29.
  16. „Opolska Gazeta Motoryzacyjna” Duchowy urlop na stadionie
  17. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-06-01].
  18. W Oleśnie powstają nowe kościoły. Jeden już jest gotowy, drugi będzie budowany, nto.pl, 12 maja 2018 [dostęp 2020-01-17].
  19. Renata Stąpor, Bez użycia krwi, „Dziennik Polski”, 26 lipca 2007, BZ1,BZ4 [zarchiwizowane z adresu 2016-11-18].
  20. Folder „Sala Zgromadzeń Świadków Jehowy Skarbimierz”.
  21. Zbieranie „kosztowności” w Polsce, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 lipca 1992, s. 25, 26.
  22. Chrzest Świadków Jehowy, sw.gov.pl [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].