Otwórz menu główne

Światowa Rada Narodowych Kościołów Katolickich

Światowa Rada Narodowych Kościołów Katolickich (ang. World Council of National Catholic Churches) (WCNCC) – wspólnota konserwatywnych samodzielnych krajowych kościołów starokatolickich, uznających te same podstawy wiary i te same porządki ustrojowe i liturgiczne. Przewodniczącym Światowej Rady Narodowych Kościołów Katolickich jest abp dr Augustín Bačinský, zaś sekretarzem abp dr Leonardo Beg.[1]

Starokatolicyzm
Ichthys symbol old cath.svg
Krzyż łaciński i Ichthys
 PortalKategoria

Spis treści

HistoriaEdytuj

Światowa Rada Narodowych Kościołów Katolickich powstała w wyniku rozłamu w roku 2003, w łonie Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich na skutek wzmiankowanego sporu wokół ordynacji kobiet Kościół Starokatolicki na Słowacji i Polski Narodowy Kościół Katolicki opuściły Unię.

Grupki skupione w WCNCC wywodzą swą sukcesję apostolską od brazylijskiego biskupa Carlosa Dauarte Costa, który w 1945 r. opuścił brazylijski kościół rzymskokatolicki i utworzył własna wspólnotę. Jego następca Luis Fernando Castillo Mendez konsekrował w 1982 r. António José da Costa Raposo, który wyświęcił pozostałych biskupów WCNCC, a wśród nich, w dniu 8 lutego 2004 r. w Mafrze Augustín Bačinský i Ante Marian Nikolica. Linia sukcesji Durate Costa jest rozpowszechniona w wielu większych i mniejszych grupkach na kilku kontynentach.

W dniach 14 czerwca 2007 r. Polski Narodowy Katolicki Kościół w RP zorganizował wraz ze Światową Radą Narodowych Kościołów Katolickich pierwszą wspólną konferencje w Warszawie. Konferencja rozpoczęła się od uroczystej mszy św. w kościele centralnym PNKK pw. Dobrego Pasterza, której przewodniczył arcybiskup António José da Costa Raposo – zwierzchnik Kościoła Narodowego Portugalii i przewodniczący Światowej Rady Narodowych Kościołów Katolickich. Po konferencji wydano oświadczenie, w którym czytamy:

„Kościoły narodowe wyrosłe z pnia starokatolicyzmu, z ubolewaniem przyjmują wieści o ordynacji kobiet w Kościołach Starokatolickich Unii Utrechckiej oraz o udzielaniu ślubów kościelnym parom homoseksualnym; Uważamy to za zaprzeczenie starokatolickiej tradycji kościoła(...). W sprawie przystąpienia PNKK w RP do Światowej Rady Katolickich Kościołów Narodowych: (...) jesteśmy otwarci na kontynuacje rozpoczętego dialogu. Dziś nie możemy podjąć żadnych konkretnych decyzji, ponieważ musimy poinformować wiernych o naszych rozmowach, a następnie Synod który jako jedyny, może w tej sprawie podjąć decyzje.

Założenia doktrynalneEdytuj

Światowa Rada Narodowych Kościołów Katolickich jest formą federacji organizacji kościelnych, które wyznają katolickie prawdy wiary oparte na siedmiu pierwszych Soborach Chrześcijańskich. W swojej liturgii posługują się językiem narodowym, a w realizacji misji podkreślają w sposób charakterystyczny powiązanie z kulturą narodową. Członkowie WCNCC sprzeciwiają się kapłaństwu kobiet w kościele, czy udzielaniu błogosławieństw dla par homoseksualnych – ich zdaniem Światowa Rada Narodowych Kościołów Katolickich, staje się więc alternatywą dla Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich. Wierni zrzeszeni w kościołach WCNCC najwyższą cześć oddają Bogu, wyznają wiarę w realną obecność ciała i krwi pańskiej w Eucharystii, zaś komunia jest udzielana pod dwiema postaciami: chleba i wina. Kościoły narodowokatolickie nie uznają nieomylności i władzy papieży.

OrganizacjaEdytuj

Głową WCNCC jest arcybiskup Kościoła Starokatolickiego na Słowacji, sekretariat zaś znajduje się w Chorwacji, a za jego prowadzenie odpowiedzialny jest abp Leonardo Beg. W sekretariacie wydzielone są następujące sekcje: liturgiczna, teologiczna, ekumeniczna, misyjna i kanoniczna. Najważniejszym ciałem Rady Kościołów jest Konferencja WCNCC. Członkami takie spotkania są zwierzchnicy wszystkich kościołów członkowskich – takie posiedzenie odbywa się przynajmniej raz w roku.

CzłonkowieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. i, Organizácia cirkvi [dostęp 2018-01-30] (słow.).

Linki zewnętrzneEdytuj