Źródło św. Huberta

Źródło św. Hubertapomnik przyrody, niezamarzające źródło zlokalizowane około 40[1] metrów od wschodniego brzegu Jeziora Ostrowieckiego w gminie Dąbrowa, pośród lasu mieszanego dębowo-bukowo-sosnowego, ponacinanego licznymi jarami.

Źródło św. Huberta
POL Pomnik Przyrody.svg pomnik przyrody ustanowiony 1 kwietnia 1955[1]
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Lokalizacja

ok. 40 m od brzegu Jeziora Ostrowieckiego

Położenie na mapie gminy Dąbrowa
Mapa konturowa gminy Dąbrowa, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Źródło św. Huberta”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Źródło św. Huberta”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Źródło św. Huberta”
Położenie na mapie powiatu mogileńskiego
Mapa konturowa powiatu mogileńskiego, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Źródło św. Huberta”
Ziemia52°49′33,01″N 17°51′43,05″E/52,825836 17,861958

Źródło jest obudowane rodzajem kamiennego ujęcia z daszkiem. Wydajność wynosi 8 litrów na minutę. Dostęp od asfaltowej drogi AnnowoWiktorowo leśnym duktem (około 600 m).

Nazwa wiąże się z legendą myśliwską. Według tej legendy do źródła wpadł poraniony przez jelenia myśliwy, któremu zwierzę nagonił wcześniej Lucyfer. Woda cudownie uzdrowiła myśliwego, a odbyło się to za wstawiennictwem św. Huberta – patrona myśliwych.

W pobliżu znajduje się głaz narzutowyKamienny Dom, także pomnik przyrody.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Pomnik przyrody Źródło Świętego Huberta. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-08-25].

BibliografiaEdytuj