Żabi Szczyt Wyżni

Żabi Szczyt Wyżni (niem. Große Froschspitze, słow. Vyšný Žabí štít, węg. Nagy-Békás-csúcs[1], 2259 m) – szczyt w bezpośrednim pobliżu Żabiej Grani w Tatr Wysokich. W grani tej znajduje się Wyżnia Spadowa Przełączka (ok. 2235 m), jedyna tatrzańska przełęcz zwornikowa[2]. Sam wierzchołek Żabiego Szczytu Wyżniego wznosi się już poza Granią Żabiego, tuż po północno-wschodniej stronie Wyżniej Spadowej Przełączki. W szerokim ujęciu jednak jego masyw ograniczają trzy przełęcze:

Żabi Szczyt Wyżni
Ilustracja
Widok z Niżnich Rysów
Państwo  Polska
 Słowacja
Położenie powiat Poprad
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2259 m n.p.m.
Pierwsze wejście 26 lipca 1905
Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Adam Kroebl, Stanisław Krygowski, Tadeusz Łopuszański i przewodnicy
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum po prawej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Żabi Szczyt Wyżni”
Ziemia49°11′17″N 20°05′23″E/49,188056 20,089722

W opisanym powyżej ujęciu Żabi Szczyt Wyżni jest najwyższym wzniesieniem w Żabiej Grani (Grani Żabiego) i wznosi się nad trzema dolinami:

Sam wierzchołek Żabiego Szczytu Wyżniego wznosi się tylko nad dwoma dolinami (Dolinką Spadową i Doliną Żabich Stawów). Biegnie nim granica polsko-słowacka[4]. Z Doliny Żabich Stawów Białczańskich jest widoczny jako skalna piramida, zaś z okolic Czarnego Stawu nie jest pokaźny. Masyw jest trochę cofnięty w kierunku wschodnim, dlatego nie jest widoczny znad Morskiego Oka. Widok ze szczytu jest mocno ograniczony przez Niżnie Rysy, jednak rozleglejszy niż z innych szczytów Żabiej Grani[2].

Nazwa szczytu, podobnie jak wielu innych obiektów w Żabiej Grani, pochodzi od nazwy „Żabie”, którą określano ogólnie obszar po wschodniej stronie Rybiego Potoku wraz z całą Doliną Żabich Stawów Białczańskich[2].

TaternictwoEdytuj

Najłatwiejsze drogi na Żabi Szczyt Wyżni są stosunkowo proste, nie prowadzi tu jednak żaden szlak turystyczny. Drogi wspinaczkowe o większym znaczeniu znajdują się na północnej ścianie opadającej do słowackiej Doliny Żabich Stawów. Obecnie jest to teren ochrony ścisłej zamknięty dla turystów i taterników. Ściana ma wysokość dochodzącą do 500 m, wszystkie drogi wspinaczkowe pomijają jednak jej niższą, łatwiejszą część i zaczynają się wyżej (ich wysokość wynosi około 250 m). Władysław Cywiński w 7 tomie przewodnika wspinaczkowego opisuje następujące drogi:

  1. Droga Świerza (prawą częścią ściany); III w skali tatrzańskiej, czas przejścia 1 godz. 30 min
  2. Droga Orłowskiego (środkową częścią ściany); V, 5 godz.
  3. Droga Ścibielskiego (środkową częścią ściany); V-, 5 godz.
  4. Skaleniowe zacięcie; V-, 5 godz.
  5. Droga Stanisławskiego (ukosem przez ścianę); III, 4 godz.
  6. Lewą częścią ściany; VI, 5 godz.
  7. Północno-wschodnim filarem; IV lub V, 2–3 godz.
  8. Przez depresję Żabiej Przehyby i górną część północno-wschodniego filara; IV, 4 godz.
  9. Wprost z Żabiej Przehyby; IV+, 1 godz[3].

Taternicy wyróżnili w północnej ścianie szczytu następujące formacje skalne: Taras Świerza, Taras Orłowskiego, Filar Grońskiego, i Żleb Stanisławskiego[3]..

Historia zdobyciaEdytuj

Pierwsze odnotowane wejście na Żabi Szczyt Wyżni miało miejsce:

PrzypisyEdytuj

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b c d Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba, Warszawa: Sport i Turystyka, 1954
  3. a b c d Władysław Cywiński, Grań Żabiego. Przewodnik szczegółowy, tom 7, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1999, ​ISBN 83-7104-024-5
  4. Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ​ISBN 83-87873-26-8