Żan Bełeniuk

ukraiński zapaśnik

Żan Wensanowycz Bełeniuk (ukr. Жан Венсанович Беленюк; ur. 24 stycznia 1991 w Kijowie[1]) – ukraiński sportowiec i polityk rwandyjskiego, zapaśnik startujący w stylu klasycznym, poseł do Rady Najwyższej, srebrny i złoty medalista olimpijski, mistrz świata i Europy.

Żan Bełeniuk
Ilustracja
Żan Bełeniuk (2016)
Data i miejsce urodzenia

24 stycznia 1991
Kijów

Wzrost

180 cm

Dorobek medalowy
Zapasy
Reprezentacja  Ukraina
Igrzyska olimpijskie
złoto Tokio 2020 87 kg st.klasyczny
srebro Rio de Janeiro 2016 85 kg st.klasyczny
Mistrzostwa świata
złoto Nur-Sułtan 2019 87 kg st.klasyczny
złoto Las Vegas 2015 85 kg st.klasyczny
srebro Budapeszt 2018 87 kg st.klasyczny
brąz Taszkent 2014 85 kg st.klasyczny
Mistrzostwa Europy
złoto Bukareszt 2019 87 kg st.klasyczny
złoto Ryga 2016 85 kg st.klasyczny
złoto Vantaa 2014 85 kg st.klasyczny
brąz Warszawa 2021 87 kg st.klasyczny
brąz Belgrad 2012 84 kg st.klasyczny
Igrzyska europejskie
złoto Mińsk 2019 87 kg st.klasyczny
srebro Baku 2015 85 kg st.klasyczny
Uniwersjada
brąz Kazań 2013 84 kg st.klasyczny
Igrzyska wojskowe
złoto Mungyeong 2015 85 kg st.klasyczny
Mistrzostwa świata wojskowych
złoto Kłajpeda 2017 85 kg st.klasyczny
Odznaczenia
Order „Za zasługi” I klasy (Ukraina) Order „Za zasługi” II klasy (Ukraina) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina)

ŻyciorysEdytuj

Syn Ukrainki i obywatela Rwandy. Jego ojciec studiował w ZSRR. Wyjechał do Rwandy, gdzie służył jako wojskowy w trakcie wojny domowej i gdzie zginął w wypadku samochodowym[2][3].

W 2000 zaczął trenować zapasy[4] w stylu klasycznym.

Mistrz Europy juniorów w 2011, brązowy (2010) i srebrny (2011) medalista mistrzostw świata juniorów. Trzeci na uniwersjadzie w 2013. Triumfator igrzysk wojskowych w 2015. Wojskowy mistrz świata z 2017. Mistrz świata w 2015 i 2019, drugi w 2018 i trzeci w 2014. Triumfator mistrzostw Europy w 2014, 2016 i 2019, trzeci w 2012 i 2021. Dwukrotny medalista igrzysk europejskich – złoty w 2019 i srebrny w 2015.

Srebrny medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro w kategorii do 85 kg (2016) i złoty medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich w kategorii do 87 kg (2021)[5].

Absolwent Narodowego Uniwersytetu Wychowania Fizycznego i Sportu Ukrainy oraz Międzyregionalnej Akademii Zarządzania Personelem w Kijowie. Zatrudniony jako instruktor sportowy[1]. W wyborach parlamentarnych w 2019 z ramienia partii Sługa Ludu kandydował do Rady Najwyższej[6][7], uzyskując wówczas mandat deputowanego IX kadencji[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Беленюк Жан Венсанович, dovidka.com.ua [dostęp 2022-05-07] (ukr.).
  2. Zhan Beleniuk: Champion wrestler refuses better offers abroad to stay at home: 'I belong here', kyivpost.com, 24 grudnia 2019 [zarchiwizowane 2019-12-24].
  3. Jewhen Sawczuk, „Золото” Олімпіади – єдина можливість вирішити житлове питання, gazeta.ua [dostęp 2022-05-07] (ukr.).
  4. Жан Беленюк: «В Африке я слишком светлый, в Украине – слишком темный», tribuna.com, 31 maja 2014 [dostęp 2020-10-19] (ros.).
  5. Zhan Beleniuk, olympedia.org [dostęp 2022-05-07] (ang.).
  6. Zelenskiy's Servant of the People party unveils candidates for parliament, kyivpost.com, 9 czerwca 2019 [dostęp 2020-10-19] (ang.).
  7. Украина – страна возможностей: Жан Беленюк идет на выборы, 24tv.ua, 9 czerwca 2019 [dostęp 2020-10-19] (ros.).
  8. Указ Президента України №361/2021 «Про відзначення державними нагородами України спортсменів – учасників літніх Олімпійських ігор та їх тренерів», president.gov.ua, 16 sierpnia 2021 [dostęp 2022-05-07] (ukr.).
  9. Указ Президента України №522/2019 «Про відзначення державними нагородами України членів національної збірної команди України на II Європейських іграх», president.gov.ua, 15 lipca 2019 [dostęp 2020-10-19] (ukr.).
  10. Указ президента України №429/2016 «Про відзначення державними нагородами України спортсменів та тренерів національної збірної команди України на Іграх ХХХІ Олімпіади», president.gov.ua, 4 października 2016 [dostęp 2020-10-19] (ukr.).
  11. Указ Президента України №392/2013 «Про відзначення державними нагородами України», president.gov.ua, 25 lipca 2013 [dostęp 2020-10-19] (ukr.).

BibliografiaEdytuj