Żodyń

wieś w województwie wielkopolskim

Żodyńwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec.

Artykuł 52°6′55″N 15°59′25″E
- błąd 38 m
WD 52°5'N, 15°57'E, 52°6'52.63"N, 15°59'32.35"E
- błąd 20177 m
Odległość 530 m
Żodyń
wieś
Ilustracja
Budynek stacji Żodyń (2000)
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat wolsztyński
Gmina Siedlec
Liczba ludności (2019) 722[1]
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 64-212
Tablice rejestracyjne PWL
SIMC 0913373
Położenie na mapie gminy Siedlec
Mapa konturowa gminy Siedlec, na dole znajduje się punkt z opisem „Żodyń”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Żodyń”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Żodyń”
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa konturowa powiatu wolsztyńskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Żodyń”
Ziemia52°06′55″N 15°59′25″E/52,115278 15,990278

Wieś duchowna, własność opata cystersów w Obrze pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[2].

Żodyń, położony w Prusach Południowych nadany został w latach 1796-1797 majorowi von Hünerbeinowi[3]. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Żodyń należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej[4]. Żodyń należał do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowił część majątku Obra, który należał do Dziembowskiego[4]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Żodyń liczył 268 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 32 dymy (domostwa)[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

W zabudowaniach folwarcznych pochodzących z 2. połowy XIX wieku Niemcy w czasie II wojny światowej zorganizowali ośrodek pracy przymusowej. Więźniowie (narodowości rosyjskiej i żydowskiej) wykorzystywani byli do prac melioracyjnych oraz budowy tzw. pasa przesłaniania Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, którego południowy kraniec dochodził do odległej o 4 km Kopanicy i Żodynia. Badania historyków pozwalają jedynie stwierdzić, iż jednorazowo przetrzymywanych było w obozie ok. 150-200 więźniów. Bliższe dane, a także orientacyjna liczba zmarłych (istnieją jedynie luźne przekazy ludności miejscowej na temat zwłok więźniów wywożonych w nieznanym kierunku) nie są rozpoznane.

PrzypisyEdytuj

  1. Ludność Gminy Siedlec. UG Siedlec. [dostęp 2020-05-16].
  2. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247.
  3. Jan Wąsicki, Ziemie pruskie pod zaborem pruskim, Zielona Góra 1978, s. 64
  4. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 186.