Żuraw mandżurski

Żuraw mandżurski (Grus japonensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny żurawi (Gruidae). Jest drugim co do rozmiaru ciała dzikim żurawiem na świecie. W Azji Wschodniej jest symbolem szczęścia i wierności. Nie wyróżnia się podgatunków[2][4].

Żuraw mandżurski
Grus japonensis[1]
(Statius Muller, 1776)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd żurawiowe
Rodzina żurawie
Podrodzina żurawie
Rodzaj Grus
Gatunek żuraw mandżurski
Synonimy
  • Ardea (Grus) Japonensis Statius Muller, 1776[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     przeloty

     zimowiska

CharakterystykaEdytuj

 
Żurawie mandżurskie w locie

MorfologiaEdytuj

Wygląd zewnętrzny: Dorosły żuraw japoński jest upierzony na biało, poza ogonem, który jest czarny, głową i szyją, które są również koloru czarnego lub szarego. Na czubku głowy żurawia japońskiego widnieje czerwona łata skóry. Jej kolor staje się jaskrawy, kiedy ptak jest pobudzony.

Rozmiary: Długość ciała – 138–152 cm, rozpiętość skrzydeł 220–250 cm[2].

Masa ciała: 7–10 kg, zimą do 12 kg[2].

WystępowanieEdytuj

Zasięg występowania: W wiosnę i lato żuraw mandżurski gniazduje w południowo-wschodniej Rosji, północno-wschodnich Chinach i na przyległym obszarze w skrajnie wschodniej Mongolii, ponadto na Hokkaido w Japonii. Populacja kontynentalna migruje na zimowiska do Korei, wschodnio-środkowych Chin[2], czasem zalatuje na Tajwan[3], populacja japońska nie migruje[2][3].

Środowisko: Bagna, pola ryżowe, tereny podmokłe.

PożywienieEdytuj

Małe płazy, ryby, gryzonie, owady, wodne bezkręgowce oraz rośliny[2].

RozródEdytuj

Zwykle składa dwa jaja, z których wykluwa się tylko jedno młode.

StatusEdytuj

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała żurawia mandżurskiego w 1988 roku jako gatunek zagrożony (T – Threatened). W 1994 roku uznała go za gatunek narażony (VU – Vulnerable), a od roku 2000 do tej pory klasyfikuje go jako gatunek zagrożony (EN – Endangered). W 2016 roku liczebność populacji szacowano na 1830 dorosłych osobników, a trend jest malejący. Głównym zagrożeniem dla gatunku jest utrata i degradacja siedlisk[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Grus japonensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g Archibald, G.W., Meine, C.D. & Garcia, E.F.J.: Red-crowned Crane (Grus japonensis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-02].
  3. a b c d Grus japonensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-02].

Linki zewnętrzneEdytuj