Otwórz menu główne

Żwirowiec łąkowy

Żwirowiec łąkowy, żwirowiec obrożny (Glareola pratincola) – gatunek średniego ptaka owadożernego z rodziny żwirowcowatych (Glareolidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:

Żwirowiec łąkowy
Glareola pratincola[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Żwirowiec łąkowy na Krymie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina żwirowcowate
Rodzaj Glareola
Gatunek żwirowiec łąkowy
Podgatunki
  • G. p. pratincola
  • G. p. erlangeri
  • G. p. fuelleborni
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     zimowiska

     występuje przez cały rok

     sezonowość występowania niepewna

Cechy gatunku 
W szacie godowej wierzch ciała oliwkowobrązowy z ceglastym nalotem. Brzuch i kuper białe, na bokach i piersi znajduje się strefa przejściowa w szarobrązowym kolorze. Płowe podgardle ograniczone jest czarną linią. Ogon rozwidlony, ciemny. Krótki dziób koloru czarnego z czerwona nasadą. Charakterystyczne, rdzawobrązowe pokrywy podskrzydłowe. Samca i samicę można rozróżnić po kolorze kantarka. U samca jest on czarny, a u samicy brązowy. Osobniki młodociane na wierzchu ciała mają ciemne i jasne cętki oraz brakuje im płowej plamy na podgardlu. Podgatunki afrykańskie są nieco mniejsze i ciemniejsze.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 22–27 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 50 cm
waga ok. 60–95 g
Biotop 
Suche, rozległe obszary równinne takie jak step czy półpustynia, jednak zawsze w pobliżu wody.
Gniazdo 
Na ziemi, tworzy kolonie, czasem mieszane z żwirowcem stepowym.
Jaja
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-sierpniu (Europa), kwietniu-lipcu (Bliski Wschód), marcu-maju (Afryka Zachodnia) lub sierpniu-grudniu (półkula południowa) 2–4 (zwykle 3) jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 18 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie 
Owady, które chwyta w locie lub na ziemi.
Ochrona 
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Glareola pratincola, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Glareola pratincola. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 32. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2015. „Ornis Polonica”. 57, s. 117–147, 2016. 
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).