Otwórz menu główne

Г, Гг – czwarta litera podstawowej cyrylicy. Pochodzi od greckiej litery Γ.

Г
Ilustracja
Grafem
Majuskuła Г
Minuskuła г
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Oparty na grafemie Γ γ
Multimedia w Wikimedia Commons  Multimedia w Wikimedia Commons
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Litera Г oznacza spółgłoskę:

Dźwięk [g] w języku ukraińskim reprezentuje litera Ґ.

Literę Г zarówno w języku polskim, jak i w oficjalnych systemach transkrypcji oddaje się przez g w przypadku języków bułgarskiego, serbskiego, macedońskiego i rosyjskiego oraz przez h w przypadku języków ukraińskiego i białoruskiego.

KodowanieEdytuj

Litera Г г
Nazwa w Unikodzie CYRILLIC CAPITAL LETTER GHE CYRILLIC SMALL LETTER GHE
Kodowanie dziesiętnie szesnastkowo dziesiętnie szesnastkowo
Unikod 1043 U+0413 1075 U+0433
UTF-8 208 147 D0 93 208 179 D0 B3
Odwołania znakowe SGML Г Г г г
Źródło[1][2]:

Wariant niewystępujący w UnikodzieEdytuj

 
 
Grafem
Majuskuła  
Minuskuła  
Informacje
Podstawowe pismo cyrylica
Pochodzenie
Oparty na grafemie Г
   Multimedia w Wikimedia Commons
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

    – litera rozszerzonej cyrylicy. Została stworzona przez M. Kułajewa i umieszczona w projekcie alfabetu jego autorstwa, mającego służyć do zapisu języka baszkirskiego[3]. Jej odpowiednikiem w piśmie arabskim była litera ع‬, w projekcie alfabetu łacińskiego z 1924 r. litera Ĝ[4], w alfabecie łacińskim z lat 1930–1940 litera Ƣ. Współcześnie wykorzystuje się natomiast literę Ғ.

Według stanu z 2019 r. litera nie miała reprezentacji w Unikodzie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cyrillic Capital Letter Ghe. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-05].
  2. Cyrillic Small Letter Ghe. unicode-table.com. [dostęp 2018-08-05].
  3. Ҡ. З. Әхмәров: Башҡорт яҙыуы тарихынан. Ufa: Kitap, 2012. ISBN 978-5-295-05619-2.
  4. Projekt alfabetu tatarsko-baszkirskiego opublikowano w gazecie „Jeszcze” 18 lipca 1924 r.