Otwórz menu główne

10 Batalion Powietrznodesantowy im. Ludowych Partyzantów Ziemi Śląskiej (10 bpd) – pododdział wojsk powietrznodesantowych Wojska Polskiego.

10 Batalion Powietrznodesantowy
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1957
Rozformowanie 2001
Patron Ludowych Partyzantów Ziemi Śląskiej
Tradycje
Święto 25 maj
Nadanie sztandaru 1958
Dowódcy
Pierwszy mjr Józef Łakomy
Organizacja
Numer JW 4116
Dyslokacja Kraków; Oświęcim
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska powietrznodesantowe
Podległość 6 Pomorska Dywizja Powietrznodesantowa

Batalion został sformowany w 1957 roku, w garnizonie Kraków, w koszarach przy ul. Rajskiej, na bazie rozformowywanego 16 Kołobrzeskiego Pułku Piechoty[1]. 25 października do batalionu zameldowali się pierwsi ochotnicy. Pierwsza przysięga odbyła się 5 stycznia 1958 roku. 12 października 1958 roku wręczono batalionowi sztandar. W roku 1958 rozkaz z 15.X. przebazowano 10 BPD z Krakowa do Oświęcimia. W listopadzie 1961 roku batalion otrzymał imię Ludowych Partyzantów Ziemi Śląskiej. Od października 1967 w Oświęcimiu stacjonował również 33 BPD jednak na początku lat 70-tych 33 BPD przebazowano z Oświęcimia do Niepołomic.

W 1976 roku jednostka wróciła z Oświęcimia do Krakowa na Ułanów a następnie do Rząski.

5 stycznia 1978 batalion wyjechał na poligon do Lipy i Nowej Dęby. W lutym na bazie 16 BPD został utworzony tzw. batalion awangardowy. W związku ze zmianami skierowano część kadry zawodowej do nowej jednostki wraz z grupą żołnierzy służby zasadniczej, przede wszystkim z 2 kompanii szturmowej i baterii moździerzy 120mm.

W styczniu 1979 roku szkolenie narciarskie na Sikorniku. Następnie udali się do Muszak na zimowy poligon. Po powrocie czekał na nich blok mieszkalny zwany „blokiem Pijarów”, zakwaterowano tam 1 kompanie szturmową, kompanię obsługi, baterię moździerzy i baterię przeciwlotniczą. Koniec maja 1979 ćwiczenia w Nowej Dębie.

W 1985 roku przeprowadzono reorganizację batalionu. W miejsce baterii przeciwlotniczej powstał samodzielny pluton przeciwlotniczy.

W lecie 1986 roku 6 PDPD została przemianowana na 6 PBPD. W praktyce nowa struktura nie tylko w sztabie nowego związku taktycznego ale i w batalionach. Mniej było etatów dla żołnierzy zawodowych, te które pozostały obniżono im stopnie wojskowe.

W 1988 roku dowódcą batalionu został kpt dypl. Kazimierz Skowyra (awansował na majora).

Rok 1989 to rok przemian ustrojowych, od tego czasu jednostka została przemianowana na 6 Pomorska Brygada Desantowo-Szturmowa więc i batalion nazywał się 10 Batalion Desantowo-Szturmowy.

14 kwietnia 1990 roku przegrupowano batalion z Rząski do koszar przy ul. Ułanów gdzie batalion już stacjonował.

Po kolejnych 2 latach czyli w roku 1991 jednostka otrzymała nazwę 6 Brygada Desantowo-Szturmowa. W wyniku restrukturyzacji w roku 2004 brygadę podporządkowano Dowództwo Wojsk Lądowych w Warszawie. 17 września 2009 roku brygada otrzymała nową nazwę 6 Brygada Powietrznodesantowa a finał jej przeformowania nastąpił 1 lipca 2010, kiedy to przeformowano również jej pododdziały.

W styczniu 1992 roku po szkoleniu narciarskim przyszła nowa wiadomość, zapadła decyzja o powrocie batalionu do jednostki w Rząsce.

Z dniem 15 lipca 1995 roku jednostka otrzymała nazwę wyróżniającą „Ziemi Krakowskiej” oraz przyjęła dziedzictwo tradycji:

- Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej (1919), - 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej (1919-1939), - 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej Armii Krajowej (1943-1944),

Dzień 25 maja ustanowiony został Świętem batalionu.

Nowy sztandar batalion otrzymał w dniu 24 września 1995 roku.

W 2001 roku 19 marca ogłoszono decyzję o likwidacji batalionu, 10 Batalion Desantowo-Szturmowy Ziemi Krakowskiej został rozformowany. Pożegnanie odbyło się w Rząsce 7 listopada 2001 roku.

Spis treści

Tradycje batalionuEdytuj

Z dniem 15 lipca 1995 roku jednostka otrzymała nazwę wyróżniającą „Ziemi Krakowskiej” oraz przyjęła dziedzictwo tradycji:

a dzień 25 maja ustanowiony został Świętem batalionu.

Dowódcy batalionuEdytuj

  • mjr      Józef Łakomy (1957)
    mjr     Nowak (po miesiącu odwołano do sztabu 6

PDPD)
mjr      Stępowski (po tygodniu odwołany do WOW)
mjr      Józef Łakomy (relacja o jego powrocie por rezerwy Jan Siemiński)(1957-17.X.1958)
ppłk     Henryk Wysocki (1958 - 1960)
ppłk dypl. Marian Brzeski (1960 - 1963)
mjr dypl.  Jerzy Jarosz (1963-1967) (generał brygady w stanie spoczynku)
ppłk dypl. Mieczysław Bubliński (18.X.1967-XI.1970)
ppłk dypl. Zdzisław Kica (XI.1970-1973)
ppłk dypl. Stanisław Balawender (1973-1974)
ppłk dypl. Maciej Szałański (1974-1979)
ppłk dypl. Jan Maliborski (1980-1984)
ppłk dypl. Andrzej Januszewski(1984-1986)
ppłk dypl. Bogdan Mirek (1986)
ppłk dypl. Stanisław Adamczak (1986-1988)
mjr dypl.   Kazimierz Skowyra (1988-1992)
ppłk dypl. Bronisław Janshon (1992-1994)
mjr dypl.  Tadeusz Sapierzyński (1995-1998)
ppłk dypl. Edward Nieżałowski (1998-1999)
mjr    Piotr Wałęga (1999-2001)

PrzypisyEdytuj

  1. Hubert Królikowski: 6 Pomorska Dywizja.... s. 52.

BibliografiaEdytuj

978-83-919727-4-8.