Otwórz menu główne

13 eskadra myśliwskapododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

13 Eskadra Myśliwska
Ilustracja
Godło eskadry
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 13 kwietnia 1920
Rozformowanie 1925
Organizacja
Dyslokacja Bydgoszcz
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość V dywizjon myśliwski

Sformowana 14 lutego 1919 roku jako 2 Wielkopolska eskadra lotnicza.

Spis treści

HistoriaEdytuj

2 Wielkopolska eskadra lotniczaEdytuj

 
Samolot i piloci z 2 Eskadry Wielkopolskiej na froncie pod Jarocinem

Eskadra została sformowana 14 lutego 1919 roku w Poznaniu i należała do Wojska Wielkopolskiego. Została wyposażona w samoloty rozpoznawcze Halberstadt CL.II i myśliwskie Albatros D.III. Pierwszym dowódcą został rtm. pil. Tadeusz Grochowalski. Wiosną 1919 roku eskadra otrzymała 11 samolotów myśliwskich Albatros D.III (Oef).

Jednostka brała udział w walkach o Wielkopolskę, a następnie wojnie polsko-radzieckiej. 4 sierpnia 1919 skierowana na front wschodni przydzielona gen. Stanisławowi Szeptyckiemu (lotnisko Chorzewo k. Mołodeczna). 20 września 1919 roku stacjonowała w Kisielewiczach, wchodząc w skład I Grupy Lotniczej.

13 eskadra myśliwskaEdytuj

Rozkazem z 13 kwietnia 1920 roku otrzymała nazwę 13 eskadry myśliwskiej.

13 sierpnia bazowała na lotnisku polowym w Siekierkach pod Warszawą, wyposażona była w 7 jednomiejscowych samolotów myśliwskich.

Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 roku eskadra stacjonowała w Bydgoszczy.

W sierpniu 1921 roku 13 eskadra myśliwska wchodziła w skład V dywizjonu myśliwskiego 3 pułku lotniczego w Poznaniu (lotnisko Ławica).

111 eskadra myśliwskaEdytuj

W 1925 zmieniono nazwę eskadry na 111 eskadrę myśliwską. W 1926 na uzbrojenie weszły myśliwce SPAD 51 i SPAD 61. Dowodził nią por. pil. Oskar Muller, później kpt. pil. Adam Kowalczyk[1]. Jesienią 1928 w ramach uporządkowania nazewnictwa, jednostkę przemianowano na 131 eskadrę myśliwską[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Sankowski: Ławica lat dwudziestych, w: "Lotnictwo z szachownicą" nr 3, s.11-15.
  2. Brummer i Zawadzki 2000 ↓, s. 86.

BibliografiaEdytuj