Otwórz menu główne

14P/Wolfkometa krótkookresowa, należąca do rodziny komet Jowisza.

14P/Wolf
Odkrywca Max Wolf
Data odkrycia 17 września 1884
Nazwy alternatywne 1884 S1; 1884 III; 1884c;
1891 J1; 1891 II; 1891b;
1898 IV; 1898f; 1912 I;
1911a; 1918 V; 1918b;
1925 X; 1925e; 1934 I;
1933e; 1942 VI; 1950 VI;
1950c; 1959 II; 1958c;
1967 XII; 1967j; 1976 II;
1975f; 1984 IX; 1983m;
1992 XXII; 1992m
Elementy orbity
Półoś wielka 4,2536 au
Mimośród 0,3556
Peryhelium 2,7409 au
Aphelium 5,7662 au
Okres orbitalny 8,77 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 27,9136°
Długość węzła wstępującego 202,1306°
Argument peryhelium 159,1621°
Moment przejścia przez peryhelium 2 grudnia 2017
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 4,66 km

Odkrycie i nazwaEdytuj

Kometę tę odkrył astronom niemiecki Max Wolf 17 września 1884 roku. Odkrycia tego dokonał w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu.

Nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy.

Orbita kometyEdytuj

Orbita komety 14P/Wolf ma kształt wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,36. Jej peryhelium znajduje się w odległości 2,74 j.a., aphelium zaś 5,77 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi 8,77 lat, nachylenie do ekliptyki to wartość 27,91˚. Kometa ta była obserwowana podczas każdego przejścia przez peryhelium orbity wokół Słońca z wyjątkiem roku 1904, gdy nie obliczono jej orbity.

Właściwości fizyczneEdytuj

Jest to kometa, która nie zbliżyła się do Słońca zbyt blisko, przez co jej aktywność nie jest nadzwyczajna. Jądro jej ma wielkość ok. 4,66 km.

Ľuboš Neslušan z Instytutu Astronomicznego Słowackiej Akademii Nauk sugeruje, że 14P/Wolf i kometa 206P/Barnard-Boattini są częściami większego ciała, które uległo rozpadowi[1].

BadaniaEdytuj

Badaniami orbity tej komety od roku 1907 do 1973 zajmował się polski astronom Michał Kamieński. Jego prace polegały na obliczeniach wpływu planet gazowych na orbitę komety. W 1922 roku kometa 14P/Wolf zbliżyła się do Jowisza na odległość zaledwie 0,125 j.a. Tak bliskie zbliżenie miało ogromny wpływ na kształt orbity komety. Peryhelium jej orbity wzrosło z 1,58 na 2,47 j.a., a okres obiegu wokół Słońca zwiększył się z 6,82 roku na 8,31. Badania i obliczenia dokonane przez Kamieńskiego pozwoliły na odnalezienie komety w 1925 roku bardzo blisko pozycji przewidywanej przez astronoma.

I choć początkowo nie udawało się Kamieńskiemu powiązać według jednej reguły elementów orbity komety w czasie wszystkich pojawień się jej w latach 1884–1919, to jednak gdy powiązał każde dwa kolejne ukazania się komety 14P/Wolf w badanym okresie, stwierdził, że średni ruch dzienny komety stale się zmniejsza. W ten sposób astronom odkrył zjawisko deceleracji w ruchu komet okresowych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ľuboš Neslušan, Comets 14P/Wolf and D/1892 T1 as parent bodies of a common, alpha-Capricornids related, meteor stream Astronomy and Astrophysics, vol. 351, pp. 752-758 (1999) PDF

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj