Otwórz menu główne

152 eskadra myśliwskapododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

152 Eskadra Myśliwska
Ilustracja
Godło eskadry: „Kondor walczący” w kolorze czerwonym na tle białego równoramiennego krzyża[1].
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Tradycje
Kontynuacja 317 Dywizjon Myśliwski
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Włodzimierz Łazoryk
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Wilno
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość 5 pułk lotniczy
Armia „Modlin”

Spis treści

Eskadra w okresie pokojuEdytuj

152 eskadra myśliwska została sformowana na podstawie rozkazu L. 2007/tjn. II-1 Ministra Spraw Wojskowych z dnia 9 października 1937 roku[2]. Pododdział został zorganizowany na lotnisku Porubanek koło Wilna na bazie rozformowanej 143 eskadry myśliwskiej z Torunia. Razem ze 151 eskadrą myśliwską wchodziła w skład III dywizjonu myśliwskiego 5 pułku lotniczego[3].

W lipcu 1939 eskadra wystawiała klucze alarmowe na przechwycenie obcych samolotów pojawiających się na znacznej wysokości w rejonie lotniska Porubanek. Mimo kilku alarmowych startów nie udało się przechwycić obcych samolotów[4].

W końcu lipca przydzielono do eskadry dwóch podchorążych pilotów ostatniego rocznika Szkoły Podchorążych w Dęblinie[4]. W 1939 roku eskadra mobilizację sierpniową przeprowadziła na lotnisku Porubanek[5]. W godzinach porannych 24 sierpnia wszystkie samoloty eskadry odleciały na lotnisko alarmowe Jaszuny (25 km na południe od Wilna). Sprzęt i wyposażenie zostały tam przerzucone transportem samochodowym, a następnie na lotnisko połowę eskadry transportem kolejowym[4].

Działania eskadry w kampanii wrześniowejEdytuj

W kampanii wrześniowej 1939 eskadra walczyła w składzie Armii „Modlin”[6], operując z lotniska polowego w miejscowości Szpondowo. Eskadra posiadała dziewięć samolotów PZL P.11c i jeden samolot PZL P.11a.

W dniu 1 września 1939 roku ppor. pil. Anatol Piotrowski zestrzelił samolot bombowy Do 17, a ppor. pil. Jan Bury-Burzymski samolot bombowy He 111. 3 września plut. pil. Marian Bełc zestrzelił samolot myśliwski Bf 110, natomiast kpr. pil. Stanisław Brzeski niemiecki balon obserwacyjny. 4 września ppor. pil. Jan Bury-Burzymski zestrzelił balon obserwacyjny. 9 września piloci Jan Bury-Burzymski, Stanisław Brzeski i Anatol Popławski zestrzelili po jednym samolocie bombowym He 111. 10 września plut. pil. Marian Bełc uszkodził samolot myśliwski Bf 109.

Personel eskadry we wrześniu 1939 rokuEdytuj

  • dowódca eskadry - kpt. pil. Włodzimierz Łazoryk
  • zastępca dowódcy eskadry – por. pil. Marian Imiela
  • oficer techniczny eskadry – ppor. tech. Przemysław Sadowski
  • szef mechaników – st. majster wojsk. Władysław Domagała
  • szef administracyjny eskadry – sierż. Ludwik Skórczewski

Piloci:

  • ppor. pil. Jan Bury-Burzymski
  • ppor. pil. Anatol Piotrowski
  • pchor. pil. Mieczysław Babiański
  • pchor. pil. Stanisław Kędzierski
  • pchor. pil. Mieczysław Waszkiewicz
  • plut. pil. Marian Bełc
  • kpr. pil. Stanisław Brzeski
  • kpr. pil. Antoni Joda
  • kpr. pil. Aleksander Popławski
  • st. szer. pil. Mieczysław Popek

UwagiEdytuj

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

PrzypisyEdytuj

  1. Pawlak 1991 ↓, s. 129.
  2. Pawlak 1989 ↓, s. 319.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 320.
  4. a b c Pawlak 1989 ↓, s. 322.
  5. Pawlak 1982 ↓, s. 77.
  6. Koliński 1978 ↓, s. 100.

BibliografiaEdytuj

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.