Otwórz menu główne

1 Legia – polska formacja wojskowa w służbie francuskiej.

1 Legia
Ilustracja
Sztandar 1 Legii Polskiej we Włoszech
Historia
Państwo  I Republika Francuska
Sformowanie 2 czerwca 1797[1]
Tradycje
Rodowód Legion Polski Posiłkowy Lombardii
Kontynuacja Legia Włoska
Dowódcy
Pierwszy Józef Wielhorski
Działania zbrojne
Wojny napoleońskie
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Piechota

Wiosną 1797 roku Bonaparte podjął decyzję o reorganizacji Legionów Polskich. Decyzję przyjął do wykonania Centralny Komitet Wojskowy przy Administracji Lombardii. Zgodnie z tym planem powstać miały dwa legiony polskie po trzy bataliony.

Spis treści

Struktura organizacyjnaEdytuj

Dowództwo Legii

dowódca (szef) – gen. Józef Wielhorski; od 6 X 1797 – gen. Karol Kniaziewicz
major – Jan Strzałkowski
adiutant – Ignacy Jasiński
kwatermistrz – Antonio Caccianiga
adiutant szefa Legii – Carlo Rosignana
  • I batalion (Bolonia) – Jan Strzałkowski; od 6 VIII 1797 – Szymon Białowiejski
  • II batalion (Ferrara) – Antoni Kosiński; od VIII 1797 – Maciej Forestier
  • III batalion (Bolonia) – Maciej Zabłocki; od VIII 1797 – Józef Grabiński; od 17 V 1798 – Józef Zeydlitz

Mundury oddziałów LegiiEdytuj

Mundur stanowiły polskie granatowe kurtki i spodnie[2]. Ozdoby posiadały kolory lombardzkie: pierwsza legia miała mieć białe wyłogi, czerwone kołnierze i zielone klapy[2]. Nie zostało to jednak zaakceptowane przez Dąbrowskiego i ostatecznie legioniści nosili: "kurtkę, pantalony i czapkę; szarfę, dragonki i kordony oficerskie srebrne, przerabiane karmazynowym jedwabiem". Podstawowym kolorem munduru pozostał granatowy[3]. Bataliony różniły się barwą ozdób oraz guzików wzorowane na barwach regimentów Rzeczypospolitej.

PrzypisyEdytuj

  1. Gembarzewski 1925 ↓, s. 43.
  2. a b Zubek 2011 ↓, s. 18.
  3. a b c d Zubek 2011 ↓, s. 19.

BibliografiaEdytuj