Otwórz menu główne

212 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

(Przekierowano z 212 Dywizja Piechoty)

212 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana przez dowództwo Landwehry w Monachium na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939 roku, w 3. fali mobilizacyjnej w VII. Okręgu Wojskowym. Wzięła udział w kampanii francuskiej i w latach 1941-1944 walczyła na północnym odcinku frontu wschodniego. Podczas odwrotu przez Litwę została rozbita jesienią 1944 r. Dywizję zreorganizowano i przekształcono w 212 Dywizję Grenadierów Ludowych (212. Volks-Grenadier-Division)[1]. Pozostałą część wojny walczyła na froncie zachodnim biorąc udział m.in. w operacji ardeńskiej. Jej resztki kapitulowały przed Amerykanami w maju 1945 r. pod Baumholder.

212 Dywizja Piechoty
212 Dywizja Grenadierów Ludowych

212. Infanterie-Division
212. Volks-Grenadier-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

Struktura organizacyjnaEdytuj

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

316., 320. i 423. pułk piechoty, 212. pułk artylerii, 212. batalion pionierów, 212. oddział przeciwpancerny, 212. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w marcu 1941 roku:

316., 320. i 423. pułk piechoty, 212. pułk artylerii, 212. batalion pionierów, 212. oddział przeciwpancerny, 212. oddział łączności;

  • Struktura organizacyjna w październiku 1943 roku:

316., 320. i 423. pułk grenadierów, 212. pułk artylerii, 212. batalion pionierów, 212. dywizyjny batalion fizylierów, 212. oddział przeciwpancerny, 212. oddział łączności, 212. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna we wrześniu 1944 roku:

316., 320. i 423. pułk grenadierów, 212. pułk artylerii, 212. batalion pionierów, 212. dywizyjny batalion fizylierów, 212. oddział przeciwpancerny, 212. oddział łączności, 212. polowy batalion zapasowy;

DowódcyEdytuj

  • Generalmajor Walter Friedrichs 26.VIII.1939 – 15.IX.1939;
  • General Theodor Endres 15.IX.1939 – 1.X.1942;
  • Generalleutnant Hellmuth Reymann 1.X.1942 – 1.X.1943;
  • Generalmajor Dr. Karl Koske 1.X.1943 – 1.V.1944;
  • Generalleutnant Franz Sensfuß 1.V.1944 – 15.IX.1944;
  • Generalleutnant Franz Sensfuß X.1944 - 1.IV.1945;
  • Generalmajor Max Ulich 1.IV1945 - 21.IV1945;
  • Generalmajor Jobst Freiherr von Buddenbrock 21.IV.1945 - 8.V.1945;

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000; ​ISBN 831109199-4​;
  • Paul Carell, Spalona ziemia. Odwrót Wehrmachtu na Wschodzie, Kazimierz Szarski (tłum.), Warszawa: „Bellona”, 2003, ISBN 83-11-09475-6, OCLC 749204110.
  • Haupt Werner, Die deutschen Infanterie-Division b.m.w 1991;​ISBN 3-89555-274-7​;
  • Haupt Werner, Army Group North. The Wehrmacht in Russia 1941 - 1945; b.m.w i b.m.r.; ​ISBN 0-7643-0182-9​;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945b.m.w i b.m.r.;
  • Tadeusz Sawicki, Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim, czerwiec 1944-maj 1945 (struktura), Warszawa: Państ. Wydaw. Naukowe, 1987, ISBN 83-01-06556-7, OCLC 834793737.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;
  • Spiwoks, Stöber, Endkampf zwischen Mosel und Inn, Osnabrück 1976; ​ISBN 3-921-242-23-1