Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy 21 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też: 21 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 21.

21 Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

21 Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Działania zbrojne
wojna domowa w Rosji
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 14 Armia
3 Armia

Spis treści

Formowanie i walkiEdytuj

21 Dywizja Strzelców sformowana została jesienią 1918 w guberni permskiej jako 5 Uralska Dywizja Strzelców. W marcu 1919 przemianowana na 21 Dywizję Strzelców. W składzie 2 Armii walczyła z oddziałami Kołczaka. We wrześniu 1919 jej 3 Brygada broniła Piotrogrodu, a 1 Brygada weszła w skład 9 Armii. W grudniu weszła w podporządkowanie 9 Armii i walczyła z wojskami Denikina na Ukrainie. W kwietniu 1920 została przerzucona na Front Zachodni i w składzie 16 Armii brała udział w drugiej ofensywie Tuchaczewskiego. W czerwcu 1920 przeszła do 15 Armii. W dniach 24 i 25 czerwca walczyła pod Czernicą i poniosła wysokie straty w walkach z 1 Dywizją Piechoty Legionów. W lipcu weszła w podporządkowanie 3 Armii. Podczas drugiej ofensywy Tuchaczewskiego walczyła pod Lidą, Wołkowyskiem, nad Bugiem, pod Radzyminem i Nieporętem. W trakcie odwrotu znad Wisły uległa demoralizacji. Większość jej oddziałów złożyła broń pod Białymstokiem. Odtworzona we wrześniu 1920, pozostawała w odwodzie 3 Armii. Podczas bitwy nad Niemnem została skierowana pod Druskienniki przeciwko północnej grupie uderzeniowej polskiej 2 Armii. Zanim doszło do starcia otrzymała rozkaz odwrotu na Lidę. Wycofując się, poniosła duże straty w walce z oddziałami polskimi w lasach na zachód od Lidy. Osłabiona, nie potrafiła otworzyć sobie drogi odwrotu i 29 września złożyła broń[1].


O świcie 2 sierpnia 1920 pod Zaszkowem jednostki 21 Dywizji Strzelców toczyły walki m.in. z pułkiem grodzieńskim, który obsadził zachodni brzeg rzeki Nurzec od ujścia do Ciechanowca.

Atak radzieckich 21 i 27 Dywizji Strzelców w dniu 13 sierpnia 1920 na Radzymin rozpoczął wsławioną w historii bitwę warszawską. 21 Dywizja Strzelców przystąpiła do walki jako pierwsza atakując gwałtownie pozycje 46 pułku piechoty i 11 Dywizji Piechoty. Złamała ich obronę i zdobyła dzięki temu Radzymin.

Dowódcy dywizjiEdytuj

  • G.I. Owczinnikow (X 1918 – VII 1920)
  • U. Smolin (VII – X 1920)

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj