Otwórz menu główne

22 (2) eskadra bombowa[a] (lotnicza, liniowa)pododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

22 (2) Eskadra Bombowa
22 Eskadra Liniowa
Historia
Państwo II Rzeczpospolita
Sformowanie 24-26 sierpnia 1939
Działania zbrojne
II wojna światowa: kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość Brygada Bombowa
22 esk bomb.png

W dniach 24-26 sierpnia 1939 przeprowadzona została mobilizacja alarmowa 22 eskadry liniowej. 26 sierpnia jej rzut kołowy wyruszył na lotnisko Sadków koło Radomia, a następnie skierowany został na lotnisko zapasowe Kamień. Tam też w dniu 31 sierpnia przybył rzut powietrzny.

31 sierpnia eskadra przemianowana została na 22 eskadrę bombową i podporządkowana dowódcy II dywizjonu bombowego lekkiego[1]. Jednostka posiadała 10 samolotów PZL.23B Karaś, 1 samolot Fokker F.VIIB/3m i 1 samolot RWD-8.

Spis treści

Obsada personalna eskadryEdytuj

  • dowódca - kpt. pil. Kazimierz Słowiński (do 3 IX)
  • oficer taktyczny - por. obs. Bolesław Nowicki (od 4 IX dowódca eskadry)
  • oficer techniczny - ppor. techn. Stanisław Harasymowicz
  • szef mechaników - chor. techn. Antoni Zientek
  • szef administracyjny - st. sierż. Antoni Lubiak[2])
Piloci
por. Kazimierz Czetowicz
pchor. Grzegorz Bukowiecki
pchor. Józef Janik
pchor. Józef Jeleń
plut.Antoni Domogała
plut. Tomasz Zając
plut. Gustaw Hławiczka
kpr. Franciszek Burghardt
kpr. Józef Feruga[2]
kpr. Witold Foltyn
kpr. Mikołaj Jurcewicz
kpr. Antoni Kosturkiewicz
kpr. Feliks Marek
kpr. Gerard Schmidt
Obserwatorzy
por. Stanisław Walkow
ppor. Tadeusz Kalinowski
ppor. Stanisław Marian Wójcik
ppor. Władysław Żupnik
pchor. Wacław Grandys
pchor. Zbigniew Groyecki
pchor. Jan Klimek
pchor. Zygmunt Smolik
pchor. Mariusz Wodzicki
pchor. rez. Józef Faber
Strzelcy pokładowi
kpr. Jerzy Biskup
kpr. Ignacy Władysław Gacoń
kpr. Stanisław Kapturkiewicz
kpr. Stanisław Korytowski
kpr. Władysław Nowak
kpr. Kazimierz Podgórski
kpr. Andrzej Ustupski
st. szer. Wilhelm Materla

Działania bojowe we wrześniu 1939Edytuj

3 września

PZL P.23 pilotowany przez Gustawa Hławiczka (razem obserwatorem Tadeuszem Kalinowskim i strzelcem Andrzejem Ustupskim) po ataku na kolumny pancerne została zaatakowana przez Bf-109 z 2./JG 77 (Lt. Karl-Heinz Nordmann) i zestrzelony. A. Ustupski zginął przy lądowaniu, T. Kalinowski zmarł w szpitalu 18 września, G. Hławiczka doznał obrażeń[3]. Z lotu bojowego nie powrócił także samolot zestrzelony nad Wojciechowem. Poległych lotników: ppor. pil. Józefa Jelenia, ppor. obs. Władysława Żupnika oraz kpr. strz.sam. Stanisława Kapturkiewicza pochowano w Oleśnie woj. opolskie. W miejscowości znajduje się poświęconych ich pamięci pomnik[4].

UwagiEdytuj

  1. W literaturze przedmiotu jednostka występuje w składzie II dywizjonu bombowego lekkiego jako 2 lub 22 eskadra bombowa.

PrzypisyEdytuj

  1. Pawlak 1991 ↓, s. 219.
  2. a b Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 128.
  3. Luftwaffe w Oels
  4. lotników w Olesnie

BibliografiaEdytuj

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.