Otwórz menu główne

25 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (1939)

Ten artykuł dotyczy 25 dac. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 25.

25 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (25 dac) - pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.

Dywizjon nie istniał w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” w dniach 24–25 sierpnia 1939 roku, w garnizonie Poznań, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 7 pułk artylerii ciężkiej. Po zakończeniu mobilizacji dywizjon został przetransportowany do Kalisza, gdzie wszedł w skład 25 Dywizji Piechoty. Razem z dywizjonem został zmobilizowany pluton taborowy nr 25. Dywizjon, w składzie macierzystej dywizji, walczył w kampanii wrześniowej. Po bitwie nad Bzurą dywizjon, bez dział, wziął udział w obronie Warszawy..

Obsada personalna 25 dac

  • dowódca dywizjonu - kpt. Edmund Wołkowiński (27 VI 1897 - 18 IX 1939)
  • oficer zwiadowczy — por. Jan Benthke
  • dowódca 1 baterii — por. Antoni Ciembka (15 VI 1910 - ?)
  • dowódca 2 baterii — ppor. Czesław Szczepaniak (9 VIII 1906 - III 1973)

Szczegółowa organizacja wojenna dywizjonu w Ordre de Bataille polskiej dywizji piechoty w 1939.

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Bauer i Bogusław Polak, Armia "Poznań" w wojnie obronnej 1939, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1983, ​ISBN 83-210-0385-0
  • Wojciech Wilkoński, Działania artylerii armii "Poznań" w 1939, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 4 (106), Warszawa 1983, s. 194-202
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3
  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ​ISBN 83-11-07109-8