26 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Wehrmacht

26 Dywizja Piechoty (niem. 26. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Luksemburg i Francję, w ataku na Związek Radziecki i walkach przeciw aliantom zachodnim.

26 Dywizja Piechoty
26 Dywizja Grenadierów Ludowych
26. Infanterie-Division
26. Volksgrenadier-Division
ilustracja
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

1935 Münster

Rozformowanie

1945

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

OKH

Formowanie i szlak bojowy edytuj

Sformowana na mocy rozkazu z 15 października 1935, miejsce stacjonowania sztabu Kolonia. Stacjonowała w VI Okręgu Wojskowym. 17 września 1944 przekształcona w 26 Dywizję Grenadierów Ludowych.

Rdzeniem dla reńsko-westfalskiej 26 Dywizji Piechoty był sformowany 1 października 1934 w Münster pułk piechoty Münster. Kadrą dla tego oddziału byli żołnierze z 18. pułku piechoty. 15 października 1935 pułk dowodzony przez pułkownika Erica Hansena przemianowano na 39 pułk piechoty. Żołnierze z Münster uczestniczyli w operacji Winterübung, mającej za zadanie zajęcie Nadrenii. Do Kolonii wkroczyli po moście Hohenzollernów już pierwszego dnia operacji, 7 marca 1936. Na zajętym terenie natychmiast rozpoczęto formowanie jednostek wojskowych w oparciu o oddziały Policji Krajowej. Rozkazem z dnia 1 kwietnia 1936 zostaje powołana do życia 26 reńsko-westfalska Dywizja Piechoty, a 39. pułk piechoty zostaje jej podporządkowany. Miastem garnizonowym dla sztabu nowo powstałej dywizji jest Kolonia, a pierwszym jej dowódcą zostaje generał porucznik Fritz Kühne.

W czasie agresji na Francję w 1940 roku uczestniczyła w ograniczonym zakresie. Prowadziła działania bojowe w Luksemburgu i Szampanii. Po przerzuceniu do okupowanej Polski, od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Poważne straty poniosła w czasie bitwy o Kursk. Udało jej się uniknąć zniszczenia w czasie letniej ofensywy Armii Czerwonej w 1944 roku. Po stratach doznanych przy granicy Prus Wschodnich została wycofana z frontu. Odbudowana została na terytorium okupowanej Polski w tzw. Kraju Warty. Następnie uczestniczyła w ofensywie ardeńskiej. Do niewoli oddała się w maju 1945 wojskom USA[1].

Dowódcy dywizji edytuj

Struktura organizacyjna edytuj

Skład w sierpniu 1939
  • 39 pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I i III batalionu – Düsseldorf, II batalionu – Mülheim, I i II rezerwowego batalionu – Wessel;
  • 77 pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I i III batalionu – Bonn, II batalionu oraz I i II rezerwowego batalionu – Kolonia;
  • 78 pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I i II batalionu oraz II rezerwowego batalionu – Akwizgran, II batalionu – Düren, I batalionu rezerwowego – Eschweiler;
  • 26 pułk artylerii: miejsce postoju sztabu, I i III dywizjonu – Düsseldorf, II dywizjonu – Akwizgran;
  • I dywizjon 62 pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Bonn;
  • 26 batalion pionierów: miejsce postoju – Kolonia;
  • 26 oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Düren;
  • 26 oddział łączności: miejsce postoju – Kolonia;
  • 26 oddział obserwacyjny: miejsce postoju – nie został sformowany;
Skład w styczniu 1940

39, 77 i 78 pułk piechoty, 26 pułk artylerii, I/62 pułk artylerii ciężkiej, 26 batalion pionierów, 26 oddział rozpoznawczy, 26 oddział przeciwpancerny, 26 oddział łączności, 26 polowy batalion zapasowy;

Skład w styczniu 1944

39 pułk fizylierów, 77, 78 pułk grenadierów, 26 pułk artylerii, 26 batalion pionierów, 26 batalion fizylierów, 26 oddział przeciwpancerny, 26 oddział łączności, 26 polowy batalion zapasowy;

Skład we wrześniu 1944

39 pułk fizylierów, 77, 78 pułk grenadierów, 26 pułk artylerii, 26 batalion pionierów, 26 dywizyjna kompania fizylierów, 26 oddział przeciwpancerny, 26 oddział łączności, 26 polowy batalion zapasowy;

Skład w listopadzie 1944

39 pułk fizylierów, 77, 78 pułk grenadierów, 26 pułk artylerii, 26 batalion pionierów, 26 batalion fizylierów, 26 oddział przeciwpancerny, 26 oddział łączności, 26 polowy batalion zapasowy;

Przypisy edytuj

  1. Mitcham 2009 ↓, s. 81,82.

Bibliografia edytuj

  • Samuel Mitcham: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Warszawa: 2009. ISBN 978-83-11-11596-5.
  • Carell Paul, Operacja "Barbarossa"; Warszawa 2000;
  • Carell Paul Spalona ziemia; Warszawa 2003;
  • Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division; b.m.w i b.d.w;
  • Haupt Werner, Army Group Center. The Wehrmacht in Russua 1941 - 1945; b.m.w i b.m.r.;
  • Haupt werner, Sturm auf Moskau 1941. Der Angriff. Der Schlacht. Der Ruckschlag; b.m.w i b.r.w;