38P/Stephan-Oterma

kometa

38P/Stephan-Otermakometa krótkookresowa, należąca do grupy komet typu Halleya.

38P/Stephan-Oterma
ilustracja
Odkrywca

Jérôme Coggia

Data odkrycia

22 stycznia 1867

Nazwy alternatywne

38P/1980 L2, 1980 X, 1980g; 1943.2, 38P/1942 V1, 1942 IX; 1867.8, 38P/1867 B1

Elementy orbity
Półoś wielka

11,2477 au

Mimośród

0,8600

Peryhelium

1,5744 au

Aphelium

20,9209 au

Okres orbitalny

37,72 lat

Nachylenie orbity względem ekliptyki

17,9814°

Długość węzła wstępującego

79,1884°

Argument peryhelium

358,1910°

Moment przejścia przez peryhelium

2018 (następne)

Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica

kilka-kilkanaście km

OdkrycieEdytuj

Kometa została odkryta 22 stycznia 1867 roku w Observatoire de Marseille we Francji przez Jérômiego Coggię. Jednak uważał on, że to nieskatalogowana mgławica. W okresie pierwszej obserwacji niebo pozostawało zachmurzone i tylko na chwilę 24 stycznia Édouard Stephan stwierdził, że obiekt się przemieścił. Stephan potwierdził swoje obserwacje następnego dnia i określił obiekt jako kometę. Została ona też nazwana jego nazwiskiem. Zupełnie niezależnie obserwował tę kometę 28 stycznia Wilhelm Tempel.

Ponownie obserwowała tę kometę 6 listopada 1942 roku fińska astronom Liisi Oterma. Również jej nazwisko otrzymała kometa.

Orbita kometyEdytuj

Orbita komety 38P/Stephan-Oterma ma kształt elipsy o mimośrodzie 0,861. Jej peryhelium znajduje się w odległości 1,57 j.a., aphelium zaś 20,92 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół Słońca wynosi 37,72 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 17,98˚.

Kometa 38P/Stephan-Oterma była obserwowana w latach 1867, 1942 i 1980. Nie zaobserwowano pojawienia około roku 1908. Najbliższe zbliżenie do Ziemi nastąpi 17 grudnia 2018 roku, gdy kometa znajdzie się w odległości 0,77 j.a.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj