3 Pułk Saperów im. gen. Jakuba Jasińskiego 1995–2001

3 Pułk Saperów (3 psap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.

3 Pułk Saperów
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1 maja 1995
Rozformowanie 30 grudnia 2001
Nazwa wyróżniająca im. gen. Jakuba Jasińskiego
Tradycje
Święto 1 maja
Kontynuacja 13 Ośrodek Szkolenia Specjalistów Wojsk Inżynieryjnych
Dowódcy
Pierwszy ppłk dypl. Henryk Wolski
Ostatni płk dypl. Bogusław Placek
Organizacja
Numer JW 2265
Dyslokacja Dębica
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Podległość Śląski Okręg Wojskowy
Korpus Powietrzno-Zmechanizowany

Historia pułkuEdytuj

3 Pułk Saperów został sformowany zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 056/Org. z 2.08.1994 roku na bazie rozformowywanego 13 Ośrodka Szkolenia Specjalistów Wojsk Inżynieryjnych w dniu 1 maja 1995 r. i włączono w skład Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego z miejscem postoju w Dębicy.

Pułk był oddziałem inżynieryjnym Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego przeznaczony do realizacji zadań zabezpieczenia inżynieryjnego.

3 pułk saperów brał udział w „powodzi tysiąclecia” w 1997 roku. gdzie pomagali mieszkańcom Podkarpacia[1] wystawiając 6 transporterów pływających PTS oraz 120 żołnierzy, następnie usuwał skutki powodzi, wystawiając jeszcze dodatkowo maszyny do prac ziemnych, do naprawy brzegów rzek i usuwania połamanych drzew[2].

W 1997 r. żołnierze pułku usypali kopiec (7 metrów wysokości i 18 metrów średnicy) w Pierzchowie koło Gdowa w miejscu urodzenia generała Jana Henryka Dąbrowskiego i w 200-rocznicę powstania Mazurka Dąbrowskiego.

4 maja 2000 roku prezydent RP Aleksander Kwaśniewski odwiedził 3 Pułk Saperów w Dębicy z okazji 220. rocznicy utworzenia Garnizonu Wojskowego w Dębicy i dokonał odsłonięcia obelisku z tablicą pamiątkową „Chwała Saperom” – poświęconą saperom poległym podczas II wojny światowej[3].

Od 1999 do 2000 roku saperzy z Dębicy zlikwidowali 30 tysięcy sztuk „zardzewiałej śmierci”[2].

Pułk został rozformowany na podstawie rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP nr 082/Org./P5 z 9 marca 2001 roku, następnie rozkazu Dowódcy Wojsk Lądowych nr 064/Org. z 3 kwietnia 2001 roku, następnie rozkazu Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego nr Pf-16/Org. z 19 kwietnia 2001 r. i ostatecznie rozkaz Dowódcy Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego nr Z-64 z 23 maja 2001 r.[4]

MisjęEdytuj

Żołnierze pułku uczestniczyli w następujących misjach pokojowych:

  • UNDOF – Siły Narodów Zjednoczonych ds. Nadzoru Rozdzielenia Wojsk na Wzgórzach Golan,
  • UNIFIL – Tymczasowe Siły Zbrojne Narodów Zjednoczonych w Libanie,
  • UNPROFOR – Siły Ochronne Narodów Zjednoczonych w Jugosławii SFOR – (tereny byłej Jugosławii),
  • UNTAC – Wojskowy Zespół Łącznikowy Narodów Zjednoczonych w Kambodży.

Dowódcy pułkuEdytuj

  • płk dypl. Henryk Wolski – od 1 maja 1995 do 4 kwietnia 1997
  • płk dypl. Bogusław Placek – od 4 kwietnia 1997 do 31 grudnia 2001

OficerowieEdytuj

  • ppłk Ryszard Łastowski – zastępca dowódcy pułku,

SztandarEdytuj

Decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 lipca 1995 roku pułkowi nadano sztandar ufundowany przez społeczeństwo Dębicy oraz ziemi dębickiej i mieleckiej.

OdznakaEdytuj

Odznakę stanowi krzyż Virtuti Militari, a na nim umieszczony jest herb miasta Dębicy, nad herbem złota korona. Na ramionach krzyża umieszczono daty – rok sformowania 13 Batalionu Saperów w Armii Polskiej we Francji w 1917, datę przeformowania 13 Ośrodka Szkolenia Specjalistów Wojsk Inżynieryjnych na 3 Pułk Saperów – 1995, cyfra 3 i skrót nazwy pułku – „psap”[5].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Zdzisław Barszczewski, Przywrócone życiu. Rozminowanie ziem Polski, Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998, ISBN 83-11-08751-2, OCLC 830289544.

Linki zewnętrzneEdytuj