Otwórz menu główne

40 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Ten artykuł dotyczy c. i k. 40 Pułku Piechoty. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „40”.

40 Pułk Piechoty (niem. Infanterie Regiment 40) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Korzenie pułku sięgają głęboko jeszcze w XVIII wiek. Jego żołnierze rekrutowali się w Rzeszowie od 1830, zaś w latach 1857-1860 nastąpił krótki okres, w którym Rzeszów jako miejsce poboru zamieniono na Jasło.

W całej historii swoich dziejów (również wtedy, gdy szeregi pułku uzupełniano w Rzeszowie) pułk stacjonował w miejscach rozrzuconych po całej monarchii. Pododdziały szkolno-zapasowe przebywały stale nad Wisłokiem, lecz garnizon rzeszowski gościł główne siły pułku jedynie przejściowo (m.in. w latach 1881-1884 i 1888-1894).

Od 1906 roku honorowym szefem pułku był generał piechoty Arthur Georg Pino von Friedenthal.

W 1914 roku komenda pułku, I i III batalion oraz Kadra Batalionu Zapasowego stacjonowała w Rzeszowie, II batalion w Dębicy, a IV batalion w Nisku.
Pułk wchodził w skład III Brygady Piechoty należącej do 2 Dywizji Piechoty.

Kadra pułkuEdytuj

Komendanci pułku:

Oficerowie:

BibliografiaEdytuj

  • Tomasz Nowakowski, Armia Austro-Węgierska 1908-1918, „Feniks”, Warszawa 1992, ​ISBN 83-900217-4-9​.