Otwórz menu główne

4 Lubuska Dywizja Zmechanizowana

Ten artykuł dotyczy 4 Lubuskiej Dywizji Zmechanizowanej. Zobacz też: 4 Dywizja Zmechanizowana.

4 Lubuska Dywizja Zmechanizowana im. Jana Kilińskiego (4 DZ) – związek taktyczny Wojsk Zmechanizowanych Sił Zbrojnych RP.

4 Dywizja Zmechanizowana
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1990
Rozformowanie 2001
Nazwa wyróżniająca Lubuska
Patron Jan Kiliński
Tradycje
Rodowód 4 Pomorska Dywizja Piechoty
4 Pomorska Dywizja Zmechanizowana
Dowódcy
Pierwszy gen. bryg. Czesław Piątas
Ostatni gen. bryg. Zbigniew Szura
Organizacja
Dyslokacja Krosno Odrzańskie
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość Śląski Okręg Wojskowy
Jan Kiliński – patron 4 LDZ
Krosno Odrzańskie – w tym budynku stacjonował sztab dywizji

W 1990, w wyniku zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim, 4 Dywizję Zmechanizowaną przeformowano na zmechanizowany związek taktyczny posiadający w swej strukturze trzy zunifikowane pułki zmechanizowane. Rozwiązano 11 pułk zmechanizowany, a 18 pułk czołgów z Wędrzyna przyjął strukturę zunifikowaną. Pozostałe pułki ogólnowojskowe również przekształcono w pułki zunifikowane. Dywizja przyjęła nazwę 4 Dywizja Zmechanizowana.

W czasie kolejnych reorganizacji dywizja przeszła na strukturę brygadową.

DowódcyEdytuj

  • gen. bryg. Leon Łapiński (1962–1964)
  • gen. bryg. Józef Jaworski (1964–1966)
  • płk Kazimierz Makarewicz (1966–1968)
  • płk Jerzy Góral (1968–1970)
  • gen. bryg. Apoloniusz Golik (1970–1972)
  • gen. bryg. Henryk Antoszkiewicz (1972–1975)
  • gen. bryg. Romuald Królak (1975–1978)
  • gen. bryg. Zenon Bryk (1978–1984)
  • gen. bryg. Kazimierz Tomaszewski (1984–1986)
  • gen. bryg. Bolesław Baranowski (1986–1991)
  • gen. bryg. Czesław Piątas (1991–1993)
  • gen. bryg. Jerzy Baranowski (1993–1997)
  • gen. bryg. Zbigniew Szura (1997–2001)

Struktura organizacyjna w 1996 rokuEdytuj

TradycjeEdytuj

4 Lubuska Dywizja Zmechanizowana im. Jana Kilińskiego do chwili swego rozformowania kultywowała tradycje wszystkich „czwartych” formacji piechoty Wojska Polskiego.

RozformowanieEdytuj

Dywizja oficjalnie została rozformowana 28 września 2001 Część jej oddziałów znalazła się w podporządkowaniu 11 Dywizji Kawalerii Pancernej z Żagania, część (w tym sztab) rozwiązano.

BibliografiaEdytuj

  • 4 Dywizja Piechoty – Zmechanizowana 1808–1994. Zarys dziejów, red. nauk. Grzegorz Nowik, Tadeusz Rawski, Ministerstwo Obrony Narodowej, Departament Stosunków Społecznych, Wydawnictwo "Bellona", Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08377-0​.
  • K.Czernikowski „Wojska Lądowe – Część I Okręgi Wojskowe, Korpusy i Dywizje 1943–2008”, Elbląg 2008
  • K.Czernikowski „Wojska Lądowe – Część II Jednostki Wojskowe Korpusów i Dywizji 1943–2008”, Elbląg 2008