Otwórz menu główne

500 Batalion Strzelców Spadochronowych SS

500 Batalion Strzelców Spadochronowych SS (500 SS-Fallschirmjägerbataillon) – niemiecka jednostka spadochronowa o sile batalionu podporządkowana SS.

500 Batalion Spadochronowy SS powstał w latach 1942-1943 w ramach rozbudowy Waffen-SS na osobisty rozkaz Adolfa Hitlera. Jednostkę formowano w Cheb w Protektoracie Czech i Moraw. Początkowo batalion był jednostką ochotniczą, z czasem stał się jednostką karną - stan uzupełniano żołnierzami, którzy dopuścili się przewinień regulaminowych.

Batalion składał się z trzech kompanii spadochronowych, kompanii broni ciężkiej i kompanii dowodzenia.

Na wiosnę 1944 r. batalion skierowano do walki z partyzantami w Bośni, Hercegowinie i Czarnogórze. Jednak już w kwietniu jednostkę wycofano na poligon Banja Manduszka w związku z przygotowaniami do wielkiej akcji przeciwpartyzanckiej, której celem było zlikwidowanie przywódcy jugosłowiańskiej partyzantki, Josipa B. Tity. Akcja rozpoczęła się 25 maja 1944 r. Oddziały Tity stawiły zacięty opór, a akcja zakończyła się niepowodzeniem: Tito uciekł, lecz w ręce niemieckie dostał się m.in. pułkownik Randolph Churchill – szef brytyjskiej misji wojskowej i syn Winstona Churchilla.

W czerwcu 1944 r. batalion przerzucono na front wschodni. Walczył w Wilnie, okolicach Rygi i Mitawy. Następnie żołnierze batalionu walczyli o Rosienie na Litwie, gdzie ich oddział poniósł olbrzymie straty. Ostatecznie resztki batalionu wycofano do Wagram koło Wiednia, gdzie zostały włączone do nowo utworzonego 600. Batalionu Strzelców Spadochronowych SS.

DowódcyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Oddziały Spadochronowe Waffen-SS. W: Janusz Ledwoch: Zielone Diabły: Niemieckie wojska spadochronowe 1935-1945. Warszawa: 1993, s. 32-34. (pol.)