50 Let Pobiedy

50 let Pobiedy (ros. 50 лет Победы) – rosyjski lodołamacz atomowy typu Arktika wchodzący w skład Atomfłotu (Rosatomfłot), będącego częścią grupy Rosatom. Nazwa okrętu („50 lat Zwycięstwa”) nawiązuje do 50. rocznicy zakończenia Wielkiej wojny ojczyźnianej w czasie II wojny światowej[1]. Statek jest jednym z największych lodołamaczy na świecie[2].

50 лет Победы
Ilustracja
Bandera

 Rosja

Numer IMO

9152959

Znak wywoławczy

UGYU

Port macierzysty

Murmańsk

Właściciel

Rosja

Operator

Atomfłot

Nadzorujące towarzystwo klasyf.

Rosyjski Morski Rejestr Statków

Dane podstawowe
Typ

Lodołamacz klasy Arktika

Historia
Stocznia

Stocznia Bałtycka im. Sergo Ordżonikidze

Data budowy

4 października 1989

Data wodowania

29 grudnia 1993

Dane techniczne
Wyporność

25 840 t

Nośność (DWT)

3505 t

Liczebność załogi

140

Liczba pasażerów

128

Długość całkowita (L)

159,60 m

Długość linii wodnej

144,10 m

Szerokość (B)

30 m

Zanurzenie (D)

11,00 m

Wysokość (H)

55 m

Pojemność brutto

23 439 GT

Pojemność netto

7032 NT

Napęd mechaniczny
Silnik

2 reaktory atomoweOK-900A
2 turbogeneratory parowe

Moc silnika

2 × 171 MW + 2 × 27,6 MW

Liczba śrub napędowych

3 śruby o stałym skoku

Prędkość maks.

21,0 w.

HistoriaEdytuj

Budowa jednostki projektu 10521 (zmodyfikowanego typu Arktika) rozpoczęła się na początku października 1989 r. w Stoczni Bałtyckiej im. Sergo Ordżonikidze w Leningradzie. Pierwotnie statek miał nosić nazwę „Ural”[3]. Kadłub zwodowano 29 grudnia 1993 roku, lecz prace zostały wstrzymane w 1994 roku z powodu braku funduszy. Budowę statku wznowiono w 2003, zaś ukończono ją w 2007[4]. W tym samym roku lodołamacz odbył swój rejs próbny do Zatoki Fińskiej, zaś w kwietniu tego roku dotarł w swoim dziewiczym rejsie do macierzystego portu w Murmańsku[5].

Okręt wyposażony został w sale gimnastyczne, basen, bibliotekę, restaurację salon masażu oraz salon muzyczny, które przynależą załodze statku[6]. Posiada również jedno lądowisko dla śmigłowca oraz jeden hangar dla śmigłowców typu Mi-2, Mi-8 lub Ka-27. Bez zawijania do portu, rejs okrętu może trwać do sześciu miesięcy, a szacunkowa maksymalna grubość lodu, którą może kruszyć to 2,8 m[7].

W 2008 r. okręt został wynajęty przez grupę obserwatorów zaćmień do obserwacji zaćmienia Słońca z 1 sierpnia 2008. Lodołamacz pobił wtedy rekord w przebyciu trasy z Murmańska na Biegun Północny, wypływając z portu 21 lipca, a docierając do miejsca przeznaczenia w dniu 25 lipca (trasę pokonał w ciągu czterech dni zamiast przewidywanych siedmiu).

W październiku 2013 r. statek transportował ogień olimpijski na Biegun Północny w czasie poprzedzającym rozpoczęcie Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi[8].

W sierpniu 2017 r. statek pobił kolejny rekord w przebyciu trasy z Murmańska na Biegun Północny, pokonując tę drogę w czasie 79 godzin[9].

PrzypisyEdytuj

  1. 50 Let Pobedy - największy lodołamacz świata. Cud rosyjskich inżynierów, tech.wp.pl, [dostęp: 2020-12-03].
  2. Zobacz niesamowity timelapse z pracy największych na świecie atomowych lodołamaczy (wideo), gospodarkamorska.pl [dostęp 2020-12-05] (pol.).
  3. Z życia flot. Rosja. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 3/2007. XII (63), s. 4, marzec 2007. Warszawa: Magnum X. 
  4. 50 LET POBEDY, vesselfinder.com, [dostęp: 2020-12-03].
  5. 50 Let Pobedy icebreaker Review, cruisemapper.com, [dostęp: 2020-12-03].
  6. 50 Let Pobedy – największy lodołamacz świata o napędzie atomowym., heavymachinery.pl, [dostęp: 2020-12-03].
  7. Атомоход "50 лет Победы" готовится к выходу в Балтику, ria.ru, [dostęp: 2020-12-03].
  8. Den olympiske ild kom forbi Nordpolen., maritimedanmark.dk, [dostęp: 2020-12-03].
  9. Atomic icebreaker 50 Let Pobedy sets speed record for reaching the North Pole, arctic.ru. [dostęp: 2020-12-03].

Linki zewnętrzneEdytuj