Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy niemieckiej 5 Dywizji Pancernej. Zobacz też: 5 Dywizja Pancerna - stronę ujednoznaczniającą.

5 Dywizja Pancerna, niem. 5. Panzer-Division (5 DPanc) – związek taktyczny Wojsk Pancernych Wehrmachtu.

5 Dywizja Pancerna
5. Panzer-Division
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1938
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. płk Heinrich von Viettinghoff-Scheel
Ostatni płk Hans Herzog
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Opole
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Skład patrz tekst
Znaki taktyczny (1. 1938-40, 2. 1941-45)

Dywizja została sformowana na podstawie rozkazu z dnia 24 listopada 1938 roku w Opolu.

Wzięła udział w kampanii wrześniowej w składzie VIII Korpusu 14 Armii Grupy Armii Południe. Po zakończeniu działań w Polsce w grudniu 1940 roku przeniesiona na front zachodni.

Wzięła udział w kampanii francuskiej walcząc na terenie Flandrii i północnej Francji w składzie Grupy Pancernej Kleista Grupy Armii B. Po zakończeniu działań we Francji wycofana do Polski w grudniu 1940 roku, gdzie zreorganizowana.

W styczniu 1941 roku skierowana do Rumunii, wzięła udział w ataku na Jugosławię i Grecję. Po zakończeniu działań w Grecji w lipcu 1941 roku skierowana do obwodu Grupy Armii Środek.

W grudniu 1941 roku po włączeniu w skład 4 Grupy Pancernej wzięła udział w bitwie o Moskwę. Następnie uczestniczyła w walkach na środkowym odcinku frontu wschodniego.

W lipcu 1943 roku wzięła udział w operacji "Cytadela" walcząc w rejonie Orła w składzie 2 Armii Pancernej. W trakcie tych walk poniosła znaczne straty. Następnie walczy nad Dnieprem.

W lipcu 1944 roku zostaje przerzucona na Litwę a później na Łotwę. Pod koniec 1944 roku przerzucona do Prus Wschodnich, gdzie następnie walczy od stycznia 1945 roku, cofając się w kierunku Morza Bałtyckiego. W wyniku tych walk dywizja zostaje rozbita pod koniec marca 1945 roku w rejonie Gdańska. Resztki oddziałów zostają przerzucone na Hel, gdzie ostatecznie kapitulują w maju 1945 roku.

Spis treści

DowódcyEdytuj

  • gen. płk Heinrich von Viettinghoff-Scheel (1938 – 1939)
  • gen. por. Max von Hartlieb-Walsporn (1939 – 1940)
  • gen. wojsk panc. Joachim Lemelsen (1940)
  • gen. wojsk panc. Gustaw Fehn (1940 – 1942)
  • gen. por. Edward Metz (1942 – 1943)
  • gen. mjr Johannes Nedtwig (1943)
  • gen. por. Ernst Felix Fäckenstedt (1943)
  • gen. wojsk panc. Karl Decker (1943 – 1944)
  • gen. mjr Rolf Lippert (1944 – 1945)
  • gen. mjr Günther Hoffmann-Schönborn (1945)
  • płk Hans Herzog (1945)

SkładEdytuj

1938-1939Edytuj

  • Dowództwo 5 Dywizji Pancernej w Opolu
  • 5 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 5)
    • 13 pułk strzelców (Schützen-Regiment 13) w Szumperku (Mährisch Schönberg)
    • 14 pułk strzelców (Schützen-Regiment 14) w Opolu
  • 8 Brygada Pancerna (Panzer-Brigade 8) w Żaganiu
    • 15 pułk pancerny (Panzer-Regiment 15) w Żaganiu
    • 31 pułk pancerny (Panzer-Regiment 31) w Karniowie (Jägerndorf)
  • 8 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 8) w Poczdamie
  • 116 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 116) w Opolu
  • 53 dywizjon przeciwpancerny (Panzer-Abteilung 53) w Raciborzu
  • 77 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 77 ) w Opolu
  • 89 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 89) w Brzegu

1940Edytuj

  • 8 Brygada Pancerna (Panzer-Brigade 8)
    • 15 pułk pancerny (Panzer-Regiment 15)
    • 31 pułk pancerny (Panzer-Regiment 31)
  • 5 Brygada Strzeleców (Schützen-Brigade 5)
    • 13 pułk strzelców (Schützen-Regiment 13)
    • 14 pułk strzelców (Schützen-Regiment 14)
    • 704 ciężka kompania broni wsparcia (Schwere-Infanteriegeschütz-Kompanie 704)
  • 116 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 116)
  • 8 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 8)
  • 53 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 53)
  • 89 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 89)
  • 77 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 77 )

1943Edytuj

  • 31 pułk pancerny (Panzer-Regiment 31)
  • 13 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 13)
  • 14 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 14)
  • 116 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 116)
  • 5 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 5)
  • 228 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 288)
  • 53 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 53)
  • 89 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 89)
  • 77 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 77)

BibliografiaEdytuj