Otwórz menu główne

61 Dywizjon Pancernypancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

61 Dywizjon Pancerny
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowana przez 6 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Alfred Wójciński
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Podległość Kresowa Brygada Kawalerii
Dywizjon walczył w składzie Kresowej BK
Bitwa warta 1939.png
Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych[a]
Znaki taktyczne malowane na pojazdach pancernych[b]

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w sierpniu 1939 roku we Lwowie dla Kresowej Brygady Kawalerii[1] w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym[2]. Jednostką mobilizującą był 6 batalion pancerny[3].

Spis treści

Walki dywizjonuEdytuj

Dywizjon w rejon koncentracji wyruszył transportem kolejowym ze Lwowa 29 sierpnia. Będąc jeszcze w transporcie, 1 września przed południem został zaatakowany przez lotnictwo niemieckie. O świcie 2 września wyładował się w Poddębicach i przeszedł w rejon koncentracji na północ od Szadka. 3 września przeszedł Wartę i prowadził rozpoznawanie w kierunku na Błaszki. W nocy po raz pierwszy wszedł w kontakt ogniowy z nieprzyjacielskimi pododdziałami rozpoznawczymi.

Struktura organizacyjnaEdytuj

  • Dowództwo
    • poczet dowódcy
    • drużyna regulacji ruchu
    • drużyna łączności
    • drużyna pioniersko-pgaz.
    • organa kwatermistrzowskie
    • pluton techniczno-gospodarczy
    • szwadron samochodów pancernych (8 wozów bojowych wzór 34-II)
    • szwadron czołgów rozpoznawczych - (13 czołgów TKS)

Obsada personalnaEdytuj

  • dowódca — kpt. Alfred Wójciński (zaginął w niewoli)
  • adiutant — por. Czesław Macuski (ranny 9 IX 1939)
  • dowódca szwadronu czołgów — por. Tadeusz Dziurzyński
    • dowódca 1 plutonu — sierż. pchor. Jan Strycharczyk
    • dowódca 2 plutonu — ppor. rez. Stanisław Prokopiak
  • dowódca szwadronu samochodów pancernych — kpt. Tadeusz Poliszewski
    • dowódca 1 plutonu — ppor. rez. Zygmunt Gołąb
    • dowódca 2 plutonu — sierż. pchor. Mieczysław Szopiński
  • dowódca plutonu techniczno-gospodarczego — por. Michał Kertz

UwagiEdytuj

  1. 1 – czołg dowódcy kompanii; 2 – czołg dowódcy 1 plutonu; 3 – czołg dowódcy 2 plutonu; 4 – czołg dowódcy 3 plutonu; 5 – czołgi z 1 plutonu; 6 – czołgi z 2 plutonu; 7 – czołgi z 3 plutonu
  2. 1 – wóz dowódcy szwadronu; 2 – wóz dowódcy 1 plutonu; 3 – wóz dowódcy 2 plutonu; 4 – wóz z 1 plutonu; 5 – wóz z 2 plutonu.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 r. – Organizacja pokojowa i wojenna jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939: pojazdy Wojska Polskiego: barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 978-83-11-12106-5.
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles: 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks"; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.