Otwórz menu główne

63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych

63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczychpancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.

63 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowana przez 6 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy por. Mieczysław Kosiewicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Bronie pancerne
Podległość 8 Dywizja Piechoty

Kompania nie występowała w pokojowej organizacji wojska. Została sformowana w alarmie w dniach 28-29 sierpnia 1939 roku we Lwowie w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym[1] z przeznaczeniem dla 8 Dywizji Piechoty[2]. Jednostką mobilizującą był 6 batalion pancerny[3].

Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TKS uzbrojonych w 7,92 mm ckm [4].

Działania zbrojneEdytuj

30 sierpnia kompania została załadowana na transport kolejowy we Lwowie. 1 września dotarła do stacji wyładowczej Ciechanów, skąd „na kołach” przegrupowała się do lasu na wschód od wsi Niedzbórz i weszła w skład odwodu 8 Dywizji Piechoty[5]. 2 września kompania rozpoznawała teren po trasie Przywilcz – Szulmierz – Koziczyn i na noc stanęła w lesie Humięcino[6], a 3 września czołgi kompanii wspierały I batalion 21 pułku piechoty podczas walk pod wsią Szczepanki[6]. Wieczorem kompania walczyła z kompanią dywizjonu rozpoznawczego z DPanc „Kempf” i osłaniała lotnisko polowe 53 eskadry rozpoznawczej koło folwarku Sokołówek[6]. Od 7 do 28 września walczyła na przedpolach Modlina i Kazunia. Za działalność bojową żołnierze otrzymali 9 Krzyży Walecznych[7]

Obsada personalnaEdytuj

Obsada w dniu 1 września 1939 roku[8][9]:

  • dowódca kompanii – por. Mieczysław Kosiewicz
  • dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Janusz Popiel
  • dowódca 1 plutonu – ppor. Bolesław Wisz
  • dowódca plutonu techniczno-gospodarczego – chor. Roman Pieracki

Skład kompaniiEdytuj

 
TKS -czołg podstawowy kompanii
 
Motocykl Sokół 1000
 
Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych[a]

Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • drużyna łączności
    • patrole:
radiotelegraficzny
łączności z lotnictwem
  • sekcja pionierów

Razem w dowództwie

1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;
1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.

2 x pluton czołgów

1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców
6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca

pluton techniczno - gospodarczy

  • drużyna techniczna
  • drużyna gospodarcza
  • załogi zapasowe
  • tabor

Razem w plutonie

1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców
5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

UwagiEdytuj

  1. 1 - czołg dowódcy kompanii; 2 - czołg dowódcy 1 plutonu; 3 - czołg dowódcy 2 plutonu; 4 - czołg dowódcy 3 plutonu; 5 - czołgi z 1 plutonu; 6 - czołgi z 2 plutonu; 7 - czołgi z 3 plutonu

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof M. Gaj: Polska broń pancerna w 1939 roku - organizacja wojenna i pokojowa jednostek. Oświęcim: NapoleonV, 2014. ISBN 978-83-7889-122-2.
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939: pojazdy Wojska Polskiego: barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Bellona, 2011. ISBN 978-83-11-12106-5.
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks"; Londyn: Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.