Otwórz menu główne

7 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej.

7 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 7 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Witold Kwiatkowski
Organizacja
Dyslokacja Orany
Podbrodzie
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Nieświeżu
S graniczna 1922.png
Komenda Wojewódzka SG w Nowogródku.jpg

Formowanie i zmiany organizacyjneEdytuj

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[1]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. 7 batalion celny przemianowany został na 7 batalion Straży Granicznej.

Osobny artykuł: 7 batalion celny.

7 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Nieświeżu, a jego dowództwo stacjonowało w Oranach[3]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[4]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[5]. Z uwagi na eksterytorialne stacjonowanie, batalion odkomenderował oficera łącznikowego do starosty lidzkiego[6].

W 1923 roku batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[7].

Służba granicznaEdytuj

W połowie listopada 1922 r., w celu wzmocnienia ochrony odcinka orańskiego, do Oran czasowo dyslokowany został 7. Batalion SG. 22 listopada oddziały batalionu przejęły ochronę odcinka 41. Batalionu SG od Oran do wsi Monczagiry z wartą na moście kolejowym nad rzeką Ułą. 7 Batalion SG nadal pozostawał w podległości służbowej Komendy Wojewódzkiej SG w Nowogródku[8].


W trzeciej dekadzie października 1922 batalion przybył na teren województwa nowogródzkiego i obsadzał odcinek graniczny w powiecie lidzkim od rzeki Ula do rzeki Mereczanka[9]. Batalion luzował Grupę Marcinkańce[10] i placówki 41 batalionu Straży Granicznej[11][8].

  • 1 kompania pod dowództwem por. Franciszka Langera obsadziła odcinek od lewego skrzydła 4/15bSG na przecięciu toru kolejowego, droga prowadzącą z Bartel do Giedrojć (Gierajce?), aż po wieś Girażery. Długość jej odcinka wynosiła ok. 10 km.
  • 2 kompania por. Jakuba Hęćko obsadziła odcinek od lewego skrzydła 1/7 bSG, od skrzyżowań dróg w odległości około 1 km od Miergażer. Lewym skrzydłem dochodziła do wsi Monczagiry w okolicach rzeki Uła. Na swoim prawym skrzydle współdziałała z kompanią 41 bSG
  • 3 kompania i kompania karabinów maszynowych pozostawała „w rezerwie” przy dowództwie batalionu, a 4 kompania por. Władysława Kadowa stacjonowała w Zerwinach[12].

7 batalion SG nadal pozostawał w podległości służbowej Komendy Wojewódzkiej SG w Nowogródku[8].

W 1923 zlikwidowany został pas neutralny na granicy z Litwą. Komenda Wojewódzka Straży Granicznej w Wilnie 6 marca 1923 wydała zarządzenie które nakazywało nową obsadę granicy. 7 batalion Straży Granicznej miał oddać swój odcinek 15. i 43 batalionowi SG i objąć odcinek od granicy powiatu wileńskiego i święciańskiego na wysokości Spuska do jeziora Olany /wył./. Siedziba komendy batalionu w Podbrodziu[13]. Odcinek batalionu należało podzielić na cztery pododcinki kompanijne[13]:

  • od północnej granicy powiatu wileńskiego do jeziora Prował /wył./ z siedzibą kompanii Baranowo.
  • od jeziora Prował do Dubinka z m.p komendy kompanii w Orniantach.
  • od jeziora Dubinka do Liczun /wył./ z siedzibą dowództwa kompanii w Kiejdanielach
  • od Liczun do jeziora Olany /wył./ z siedzibą dowództwa w Giedrojcach

Wszystkie obiekty w Oranach 7 batalion miał przekazać 15 batalionowi SG[14].

W kwietniu 1923 placówka nr 1 kompanii 3 Grzybice została przeniesiona do wsi Surgańce, a placówka nr 2 Orniany do wsi Szerajkiszki[15]

Sąsiednie bataliony

Kadra batalionuEdytuj

Dowódcy batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
kpt. Witold Kwiatkowski (p.o.) IX 1922[17]
mjr Antoni Winczewski XI 1922[18]
kpt. Stanisław Wiśniewski XII 1922[19] -był VI 1923

Struktura organizacyjnaEdytuj

Ordre de Bataille 7 batalionu Straży Granicznej w Oranach na dzień 9 listopada 1922[12]
kompanie 1. Orany 2. Mergażery 3. Orany[a] 4. Zerwiny[a] k ckm
dowódcy[18] por. Franciszek Sanger por. Jakub Hećko por. Konstanty Jucewicz por. Władysław Wadow por. Stanisław Podraza
placówki Berżupie Mergażery
Bortele tor kolejowy
Orany-most ziemianka
Orany-ziemianka Monczagiry
Girażery
Ordre de Bataille 7 batalionu Straży Granicznej w Oranach na dzień 1 grudnia 1922[19]
kompanie 1. Orany 2. Mergażery 3. Orany[b] 4. Zerwiny k ckm[b]
dowódcy[18] por. Franciszek Sanger por. Jakub Hećko por. Konstanty Jucewicz por. Władysław Wadow por. Stanisław Podraza
placówki Berżupie (0/17)[c] Mergażery (0/25) Most nad rz. Utą (1/12)
Bortele (0/15) Tor kolejowy (0/20)
Orany stacja towar. (0/17) ziemianka (0/20)
Orany most (0/15) Monczagiry (0/19)
Girażery (0/12)
Ordre de Bataille 7 batalionu Straży Granicznej w Podbrodziu w marcu 1923[13]
kompanie 1. Baranowo 2. Ornianty 3. Kiejdaniele 4. Giedrojce k ckm

UwagiEdytuj

  1. a b 3 i 4 kompania pozostawała w rezerwie[12].
  2. a b 3 i kompania ckm pozostawała w rezerwie[19].
  3. W liczniku podano liczbę oficerów, w mianowniku – pozostałych żołnierzy.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj