85 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 (52-K)

85 mm armata przeciwlotnicza wz.1939 (52-K, KS-12) – holowana armata przeciwlotnicza konstrukcji radzieckiej[1].

85 mm armata przeciwlotnicza wz.1939 (52-K, KS-12)
Ilustracja
85 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939[1]
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent ZSRR
Dane taktyczno-techniczne
Długość lufy 4693 mm[1]
Donośność 10 500 m (pionowa)
15500 m (pozioma)[1]
Prędkość pocz. pocisku 800 m/s[1]
Długość 7000 mm[1]
Szerokość 2200 mm[1]
Wysokość 2060 mm[1]
Masa 4900 kg[1]
Kąt ostrzału -3° do +82° (w pionie)
360° (w poziomie)[1]
Szybkostrzelność do 20 strz./min.[1]
Obsługa 7 żołnierzy[1]
Czas przejścia w położenie bojowe 1,2 min.[1]
Szybkość marszowa 50 km/h[1]

Armata została opracowana przez zespół konstruktorów pod kierunkiem Ł. W. Ljuliewa. Armata stanowiła modyfikację konstrukcji armaty przeciwlotniczej 76,2 mm wz. 1938, będącej ulepszeniem armaty 76,2 mm wz. 1931 (3-K), opracowanej według dokumentacji niemieckiej firmy Rheinmetall[2]. Do strzelania stosuje się naboje scalone z pociskiem odłamkowym o masie 9,54 kg., przeciwpancerno - smugowym o masie 9,2 kg., przeciwpancerno - smugowo - podkalibrowym o masie 4,99 kg.[1]

W chwili ataku niemieckiego 22 czerwca 1941 r. Armia Czerwona miała 2630 takich armat, ich produkcja była następnie kontynuowana[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n o Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 100.
  2. a b Władimir Bieszanow: Artyleria polowa RKKA do 1941 r., "Wojsko i technika - Historia" nr specjalny 3/2018, s. 8-9

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 100. ISBN 83-86028-01-7.